Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...



Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .

Επικοινωνία: antonymos.hurts@gmail.com

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

ΖΩΗ




 
Όταν γελάς κινδυνεύεις να περάσεις για χαζός.

Όταν κλαις κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός.

Όταν ανοίγεσαι στον άλλο κινδυνεύεις να μπλεχτείς.

Όταν εκδηλώνεις τα συναισθήματά σου

κινδυνεύεις να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό.

Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου μπροστά στους άλλους

κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς αφελής.

Όταν ζεις κινδυνεύεις να πεθάνεις.

Όταν ελπίζεις κινδυνεύεις ν' απογοητευτείς

 κι όταν δοκιμάζεις κινδυνεύεις ν' αποτύχεις.

Ναι, αλλά πρέπει να ρισκάρεις γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή

είναι να μη ρισκάρεις τίποτε.

Ο άνθρωπος που δε ρισκάρει τίποτε,

δεν κάνει τίποτε, δεν είναι τίποτε και δε γίνεται τίποτε.

Μπορεί να αποφεύγει τον πόνο και τη λύπη

όμως δε μπορεί να μάθει και να νιώσει και ν' αλλάξει

και ν' αναπτυχθεί και να αγαπήσει και να ζήσει.

Δεμένος με τις βεβαιότητες του, είναι ένας σκλάβος.

Έχει παραιτηθεί από την ελευθερία του.

Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος.

 Λεο Μπουσκάλια, "Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις"  





Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

H ζωή ...







H ζωή είναι αυθαίρετη,

κρύβει με πάθος τις ερμηνείες της.

Ξέρει πως δεν ξέρει.

Επιμένει να θέλει ό,τι δε θέλει,

επιδιώκει να διώκει ό,τι θέλει.


Δεν γνωρίζει ότι είναι προτιμότερη

η απογοήτευση της ελπίδας από

την ελπίδα της απογοήτευσης.







Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Παιδεία...



Υπάρχουν πράγματα που δεν γίνονται με κραυγές και μανιφέστα...






Όπως η Παιδεία, όπως η Τέχνη, όπως ο Πολιτισμός...



Υπάρχουν Χώροι όπου της κριτικής

πρέπει να προηγείται η αυτοκριτική...




Είναι εύκολο να διατυπώνω ιδέες,

είναι εύκολο να πεθαίνω για ιδέες,

το δύσκολο είναι να ζω σύμφωνα με τις ιδέες...



Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Δειλινά. . .




" Ένα δειλινό στο Αιγαίο περιλαμβάνει

τη χαρά και τη λύπη

σε τόσο ίσες δόσεις που δεν μένει στο τέλος

παρά η αλήθεια"

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முன்னிருப்பு






- Τι είναι αυτό το SELECTIVE DEFAULT που είπε ο Βενιζέλος παιδάκι μου;

- CRY CHARALAMBOS, γιαγιά!




Μέσα Ιουλίου . .




 Σπάστε αυτό το ρολόι. . .




Εξόρμηση!






- Γιαγιά, Selective Default στη διάλεκτο Ταμίλ σημαίνει:

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முன்னிருப்பு





Τα μπάνια μπάνια αλλά αμετακίνητα ΤΣΙΡΙΖΑ.




Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετάαααα το χούι. . .




 Πράσινη Οικολόγος Χορτοφάγος



- Γιαγιά, Selective Default στη διάλεκτο στα Γκουτζαρατικά σημαίνει:

પસંદગીયુક્ત મૂળભૂત






Προτιμείστε παραλίες με αυτό το σήμα.






- Γιαγιά, Selective Default στη διάλεκτο στη διάλεκτο Χίντι σημαίνει:

चयनात्मक डिफ़ॉल्ट






Έλεγχος στο όχημα προτού ξεκινήσετε.


Ιδιαίτερα στη ΜΙΖΑ.


Η καλύτερη ΜΙΖΑ είναι η Γερμανική.





Ειδικά για  Κολοβά Δίποδα Ανθρωποειδή όταν χρειαστεί να τρέχουν!



Μη φοβηθείται να πάτε σε σεισμογενείς περιοχές.

Η πυροσβεστική έχει συνεργαστεί μέ όλους για τον απεγκλωβισμό σας.


- Γιαγιά, Selective Default στη διάλεκτο στη διάλεκτο Κανάντα σημαίνει:


ಆಯ್ದ ಡೀಫಾಲ್ಟ್


 



Οι πρυτάνεις, οι καθηγητές και οι φοιτητές

δεν κάνουν διακοπές.

Συνεχίζουν τη μελέτη του νέου νόμου για την παιδεία.

Ρωτούν εδώ




''Τι θα γίνει, τι θα γίνει. . . ''



Ρωτούν εκεί




''Τι θα γίνει, τι θα γίνει. . . ''


Τι ρωτούν;

''Την τελική κίνηση ''βγάζει Μ.Α.Τ''  θα την κανει η Άννα!''



Η φωτογραφία είναι προσφορά του
Υπουργείου Προστασίας της Αστυνομίας





- Γιαγιά, Selective Default στη διάλεκτο στη διάλεκτο Γίντις σημαίνει:

סעלעקטיוו פעליקייַט



Και οι "τι έχουν ΝαΔουν τα ματια μας"

δεν κάνουν διακοπές.

Ετοιμάζονται για πρόωρες εκλογές.

Early Elections

κατά Βαγγέλη!





Οι σύμβουλοί του έχουν κατανοήσει
ότι είναι καλύτερα να μη μιλάει.

Θα κάνουν και συνέδριο





Θέμα:

Γιατί ο GAP θα μας βγάλει από το Ευρώ




και θα μας φέρει τη δραχμή.




Θα προβληθεί και ντοκυμαντερ για το πως φτάσαμε εδώ!








Η απάντηση του GAP




Ούτε η Χίλαρυ κάνει διακοπές.

Την στέλνει στην Αθήνα ο ΟΜΠΑΜΑ

για να στηριξει τον




Ω! ΜΑΜΑ!




Τι είναι αυτό το

SELECTIVE DEFAULT

που είπε ο Βενιζέλος στα ελληνικά παιδάκι μου;


Σσσσ! Ο πρωθυπουργός είπε αν το πουμε στα ελληνικά

είναι εθνική προδοσία. . .











Βρισκόμαστε στο στάδιο που ο εξαθλιωμένος οικονομικά

πολίτης πρέπει να αισθανθεί δέος και φόβο. . .



''Τίποτα καλύτερο από το να .. κοινωνούμε,

να επικοινωνούμε

και να

συγκοινωνούμε.

Εδώ ... είμαστε μαζί.

Και το "μαζί" είναι πολύ δυνατή λέξη.''




Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Αυτο-παρηγοριτικός (;) λόγος των -ΗΝΤΑ KAI. . .




H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. . .

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα zωντανοί. . .  Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..



Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. . . Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.


Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!



Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ… Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας: D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια!

Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....





ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΑΝΕ ΝΕΟ!






ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΘΑΥΜΑΣΤΡΙΕΣ

Προστασία ειδώλου από θαυμάστρια του που έπαθε υστερία με  το που το είδε!


Βρήκαμε τη στάχτη.

Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας.

Γ. Σεφέρης

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΑ ''ΕΞΩ'' ΜΑΣ, ΜΗ ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΤΑ ''ΜΕΣΑ'' ΜΑΣ









‘’Καθώς λοιπόν, ξεφύγαμε τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, και βγήκαμε στ’ ανοιχτά

γνωρίσαμε άλλους πιο τρομερούς κινδύνους: των συντρόφων τη

ξαφνική λιγοψυχιά, του κουπολάτη την τυφλή υπακοή, την κρυφή

φιλοδοξία του άλλου, την εύκολη αναγνώριση, τη ζήλεια , την αμφιβολία,

τον έπαινο του ταπεινού και την αδιαφορία του μεγάλου, τη χίμαιρα, την πανουργία

που χαμογελά και την υστεροβουλία που δίνει, κι΄απ΄όλα πιο χειρότερο,

όταν όχι η ελπίδα πια, μα κι αυτός ο πόνος σου σ΄αφήνει.’’

Τάσος Λειβαδίτης




Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,
τους Ευρωπαίους, τους προφεσόρους,
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
αν δεν γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
τους έχω βαρεθεί.

Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,
κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,
κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,
με ιδεώδεις υποτακτικούς,
που είναι στο μυαλό νωθροί,
μα υπακοή έχουν περισσή,
τους έχω βαρεθεί.


Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,
κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,
αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,
τον έχω βαρεθεί.



 

Στίχοι: Wolf Birman (μεταφορά: Δημοσθένης Κούρτοβικ)

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος





Εγώ δεν φοβόμουν

δεν είχαν τίποτα πια να μου κλέψουν


Μ. Αναγνωστάκης, Η συνέχεια 3










Κύριε


μη μας πάρεις κι άλλο


τις απώλειές μας.


Δεν έχουμε που αλλού να μείνουμε.




Κική Δημουλά, Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως





---------------------------------------------------------------------------------------------------






ΜΗ ΦΟΒΟΣΑΣΤΕ!

ΕΧΟΥΜΕ ΙΣΧΥΡΗ ΗΓΕΣΙΑ!!






ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΓΙΑ ΜΑΣ







ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ





Ο ΤΙΜΟΝΙΕΡΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΑΤΑ





ΠΑΡ' ΟΛΑ ΑΥΤΑ

ΤΟ





ΣΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ:



ΟΧΙ ΜΑΥΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ








ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ










ΑΚΟΥΤΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ






ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΑΝΑΛΑΦΡΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΠΑΤΤΥ κ.τ.λ


 




NA ΠΑΤΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
ΟΜΩΣ


 ΜΗ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΠΟΥ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ






ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ!






ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ ΕΝΟΣ ΟΝΟΜΑΤΟΣ



ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΑΝΩΔΥΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ






ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΑΣ ΤΟ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ









ΔΕΙΧΤΕ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΣΤΗ ΦΙΛΗ ΣΑΣ ΜΕ ΕΝΑ ΔΩΡΑΚΙ






------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Εγώ δεν φοβόμουν

δεν είχαν τίποτα πια να μου κλέψουν

Μ. Αναγνωστάκης, Η συνέχεια 3


ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ  S T O P   Τ Ο Υ Σ !









Αγκαλιάστε το φεγγάρι. . .







ΠΑΙΞΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΗΛΙΟ






ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ!




Ο ΗΛΙΟΣ ΒΓΑΖΕΙ ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΚΑΙ ΦΟΡΑΕΙ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ


ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΥΕΙ. . .






Κύκνε που λάμπεις


στη γαλήνια λίμνη


είσαι δυο κύκνοι!


Νίκος Αλεξίου

 

ΠΑΡΤΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΓΥΡΙΣΜΟ





ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΤΩΝ ΠΟΛΥΜΟΡΦΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ. . .


 

Άγνωστη μας είναι άγνωστη

του πεπρωμένου η θηριώδης καταγωγή.

Κική Δημουλά


ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ!



ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΕΙΝΗ




ΤΗΣ  ΟΡΓΟΥΕΛΙΚΗΣ "ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ"


Χελιδονάκι,

το πεταγμά σου ορίζουν

μύγες και σκνίπες.


Νίκος Αλεξίου


ΕΣΥ ΠΟΥ ΑΝΑΙΤΙΑ ''ΨΕΚΑΖΕΙΣ''  

σκέψου μήπως...


Άνθη πασχαλιάς,

πατώ τα λείψανά σας

ευτυχισμένος.


Νίκος Σιδέρης



ΕΣΥ ΠΟΥ ΑΝΑΙΤΙΑ ''ΨΕΚΑΖΕΙΣ''  

σκέψου μήπως βλέπεις

μύγες

ΒΛΕΠΕ


ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ




ΕΣΥ ΠΟΥ ΑΝΑΙΤΙΑ ''ΨΕΚΑΖΕΙΣ''  

ΨΙΘΥΡΙΣΕ


Τα δυο σου στήθη

ραμφίζουν το στήθος μου.

Είδα το μέλλον.


Νίκος Σιδέρης



ΕΣΥ ΠΟΥ ΑΝΑΙΤΙΑ ''ΨΕΚΑΖΕΙΣ''  




πόθησε το ψέκασμα του χελιδινιού
και το στριφογύρισμά του:





ΕΣΥ ΠΟΥ ΑΝΑΙΤΙΑ ''ΨΕΚΑΖΕΙΣ''  


ΣΟΥ ΕΚΛΕΨΑΝ, ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΑ ''ΕΞΩ'' ΜΑΣ,


ΜΗ ΣΟΥ ΚΛΕΨΟΥΝ, ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΤΑ ''ΜΕΣΑ''  ΜΑΣ



Κόσμε της δροσιάς,

είσαι ένας κόσμος δροσιάς

- Κι όμως, κι ωστόσο

                                      
Χαϊκού του Κομπαγιάσι Ίσσα, 1763-1827