Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Τι κυβερνησάρα είναι αυτή;










Τι κυβeρνησάραμάρα είναι αυτή;






Έχουμε λεφτά για όλη μας τη ζωή.

 Αρκεί να πεθάνουμε αύριο.





Ανεξέλεγκτη η εγκληματικότητα

ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας.

Στα πλαίσια της πράσινα – άλογα ανάπτυξης

ο Υπουργός

(είμαστε αυτό που προσποιούμαστε,

γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε τι προσποιούμαστε)

γιατί δεν ρωτάει πως τα καταφέρνουν στα






Δεν βλέπει πόσο καλό σχέδιο φρούρησης έχουν

στην πρασούπολη και τους πιάνουν όλους εκεί!







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου