Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .

Επικοινωνία: antonymos.hurts@gmail.com

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017




ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

όσους φρόντισαν να προετοιμάζω το πνεύμα μου

 εν όψει των χριστουγέννων. 

Να κοιτάω πάντα

ψιλά.

«Άνω σχώμεν τας καρδίας»




Αυτό που κρύβουμε είναι αυτό που πιότερο μας φανερώνει

 κι ίσως αυτό μας κάνει ένοχους και άσχημους– 

 μια απόσπαση, μια μεταποίηση και παραμόρφωση της ζωής 

 απ' τη δική μας μάταιη ανυπακοή και σκληρότητα,

 απ'  τη δική μας περηφάνια 

– καλύπτρα της δειλίας μας – 

 ανάρμοστη στο φως... 

Γιάννης Ρίτσος 

Κάτω απ' τον ίσκιο του βουνού / Τέταρτη Διάσταση





"Άη Βασίλη,

περιμένω να μου ρίξεις ένα μήλο στο κεφάλι"

Φυσικός






- Έλα να σβήσω την φωτιά σου!

- Σε βλέπω σαν κρουνό!

...και κάηκαν όλα...






"Εδώ και κάμποσο καιρό, γράφω και ξαναγράφω

ένα γράμμα

που ο παραλήπτης είναι

η μητέρα των φόβων μου,

προσπαθώ με δάκρυα και γέλια να της εξομολογηθώ

την καθημερινή μου ζωή και να,

ήρθε η ώρα,

το πήρα απόφαση,

θα της γράψω για τους δρόμους που δεν πέρασα,

για κείνη τη βροχή

που δεν δρόσισε την αυλή των ματιών μου,

θα της πω για τα όνειρα που μεγαλώνουν,

που μεγαλώνουν και φωτίζουν το ταβάνι μου,

για τις σκιές πέρα από τα παράθυρα

που ‘ναι στα κάγκελα αραγμένες

και παίζουν σκάκι στα πλακάκια,

θα της γράψω πως τρέμουν τα χέρια μου κάθε φορά

που πάω να υπογράψω,  μια σύμβαση για δουλειά,

πόσο αβέβαιος νιώθω από τη στιγμή που έφυγες

για το καινούργιο σου λιμάνι,

ότι τα σύννεφα πολλές φορές μοιάζουν σαν αληθινά,

θα της γράψω ότι σ’ αυτόν τον τόπο που ζω

ακόμη και η θλίψη μου κλαίει,

πως τη νύχτα τα ρολόγια σταματούν το τικ τακ

και ξεκινούν σαν μπάντα του δρόμου να παίζουν

μουσική στον ρυθμό της καρδιάς μου,

ναι, επιτέλους, πήρα το θάρρος να της γράψω,

να της το ταχυδρομήσω,

αλλά φοβάμαι,

πολύ το φοβάμαι,

πως το γράμμα θα έλθει σε μένα."

 Ανδρέας Τσιάκος / Ασκήσεις αναπνοής






Χαρίζουμε

χαριτωμένα κιλάκια,

αρσενικά και θυληκά. 





"Ξέρω στιγμές και τόπους, 

όπου η ευτυχία μπορεί να φανεί τόσο πικρή,

 ώστε να προτιμά κανείς μονάχα την υπόσχεσή της."

Albert Camus / Η έρημος




Στολίζουμε!


Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017





"Όταν μιλούν στα καφενεία

 για έρωτα κι ελευθερία και τέτοια

 πως να τους πεις για τον ερειπωμένο έρωτα

 που αντιστέκεται ακόμα και στην απομόνωση,

για τη δικαιοσύνη που φτιάχνεται στο χάος

 χιλιάδων προσβολών και παραβάσεων,

πως να τους πεις για λευτεριά που μοναχά κερδίζεται

 μέσα απ' το βάθος των αποπνικτικών δεσμωτηρίων."

 Όταν μιλούν / Τίτος Πατρίκιος






"Η ανάμνηση, ωστόσο, διατηρείται

Η μορφή αποθανατίζεται

 Η φωνή καταφράφεται

Το δάχτυλο αποτυπώνεται

 Αλλά, η αφή, πες μου πως γίνεται να διασωθεί..."

Κλείτος Κύρου






Τρελάθηκες δύση;


Βγάλε αμέσως τα κόκκινα

ντροπή

στην κηδεία σου πας*.


Κική Δημουλά. 

*με τη βεβαιότητα της αυριανής ανάστασης



Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017





Καλημέρα!





"Ἀξίζει νὰ θυμόμαστε συχνότερα αὐτὸ ποὺ εἶχε πεῖ ὁ Ἀραγκόν,

 τὸν καιρὸ ποὺ ἦταν ἀκόμα σουρεαλιστής.

 Ὅταν κάποιος τὸν ρώτησε ἄν,

 υἱοθετώντας τὴ σουρεαλιστικὴ μέθοδο γραφῆς, 

θὰ ἔγραφε καλύτερα,

 ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε: 


«Ὅποια μέθοδο κι ἂν υἱοθετήσει κανείς,

 ἅμα εἶναι μαλάκας θὰ γράφει μαλακίες»."

Τίτος Πατρίκιος

ΩΧ!






Μπάμπης:

Πρέπει να βρούμε ένα ισχυρό προεκλογικό σύνθημα,

Μπάμπη,

ένα σύνθημα που θα θυμίζει στον λαό 

το ελπιδοφόρο παρελθόν,

σάλπισμα νίκης για το κόμμα του Κουτού.

Μήτσος:

Τα κουτά πνεύματα συναντώνται,

Μπάμπη!

Αυτό σκεφτόμουν και εγώ,

 προτείνω αυτό το σύνθημα για την υγεία του λαού,

που έχει ιστορία αιώνων και είναι νικηφόρο:

EN TOYTΩ IKA!

Να επανιδρυθεί το ΙΚΑ εδώ και τώρα!

Μήτσος:

Είσαι μεγάλος!

Θα βάλουμε να το εκφωνήσει κάποιος από εμάς που τον λένε

Κώστα!

Σαν Μπέεεεκετ / Περιμένοντας τον Κουτό






Απογοήτευση 

στον κύκλο όλων ημών των οινοπνευματικών ανθρώπων.

Η Αοιδός Άντζελα Δημητρίου,

ως ειδικός,

δεν έκανε  δηλώσεις για να διαφωτίσει το ερώτημα

που έχει διχάσει τους Έλληνες:

γιατί ήλθε ο Ερντογάν στην Αθήνα;

Πως θα περάσει η βδομάδα

χωρίς τη διαμάχη μεταξύ

Αντζελιστών και Αντι-Αντζελιστών;

Ούτε ανακοινώθηκε ότι κάποιος Ακαδημαϊκός

θα τραγουδήσει. 

Δήλωση Εδώ και Τώρα!

Αντίσταση!

Να πάρουμε τα βουνά!

 Να πάμε στο Chamonix. 






Κηρύσσουμε την έναρξη της περιόδου

 Στολισμού του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου!

Εμείς οι Γαύροι

βάζουμε το γαυράτο αστέρι στην κορυφή του δέντρου.

Ο Γαύρος να είναι Μαρινάτος

προς τιμή του ηγέτη μας Μαρινάκη.



Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017





"Να τα σκίσεις σου ζητώ.
θα τα πάρω μαζί μου με καθησυχάζεις.

Μαζί σου;
Κι αν τα διαβάσει
καμιά τυμβωρύχος θυμηδία;

και καλά να τα διαβάσει 
η θυμηδία

αλλ' αν τ' ανακαλύψει
η λήθη εκεί κάτω
η πεινασμένη για μνήμη
και τα θυμηθεί;

και καλά να τα θυμηθεί
η λήθη

μα αν τα βρει εκεί κάτω
η μνήμη 
για ζωή πεινασμένη
και τα ζήσει

σκέψου τι δεύτερη ανυπαρξία
όσα σου έγραψα περιμένει."

Κική Δημουλά / Αντισώματα / Τα εύρετρα 






"Απένειμε με έπαρση το παράσημο της ήττας στον εαυτό του." 

... από τις πιο ένδοξες στιγμές μιας ζωής...






"Θυμᾶσαι τὶς νύχτες; 

Γιὰ νὰ σὲ κάνω νὰ γελάσεις περπατοῦσα πάνω

...στὸ γυαλὶ τῆς λάμπας.


«Πῶς γίνεται αὐτό;» ρώταγες. 

Μὰ ἦταν τόσο ἁπλὸ

ἀφοῦ μ᾿ ἀγαποῦσες"


Τάσος Λειβαδίτης





Attention:

"Όποιος έχει τη Μύγα

να τη γυρίσει πίσω

 για να μη μυγιάζεται.

Thank you for your attention!



*

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017




"Είναι πάντα φρονιμότερο 

να σηκώνουμε εμείς τις κουρτίνες 

πριν τις σηκώσουν οι άνεμοι."

 Μόντης Κώστας





Λωτός

Αυτή η απογευματινή λαιμαργία
που με πιάνει
μετά τον λήθαργο της σιωπής,
και με αδηφάγα χέρια
ξεφλουδίζω την πρόταση.
Καρπός σαρκικού παζαριού,
αφαιρώ με τι ρώγες ένα ένα τα επίθετα.
Προσεκτικά το ουσιαστικό,
για να γευτώ το ρήμα.
Αυτό που ασθμαίνοντας ψέλλισες.
Με αυτό πασαλείβομαι,
να με αναγνωρίσεις.
Ενίοτε βάφομαι στα χρώματα του πολέμου.

 "Η μοναξιά της καμπύλης" /  Μαρία Θ. Αρχιμανδρίτη





"Μου κατέστρεψες τη ζωή.

 Με έκανες να σκέφτομαι συνέχεια τον εαυτό μου".

Πίτερ Λέισι






"Όλοι ψάχνουν για κάποιο μυστικό.

Κάτι όμως τους διαφεύγει:

 το κάθε μυστικό κρύβει μέσα του ένα άλλο."

Howard Phillips Lovecraft – Ταξίδι στην μοναξιά του χρόνου





Είναι δυο άνθρωποι. 

 Ο ένας με μαχαίρι, ο άλλος άοπλος.

 Αυτός με το μαχαίρι λέει στον άλλο: "Θα σε σκοτώσω".

 "Μα γιατί;", ρωτά ο άοπλος "τι σου 'χω κάνει; 

 Πρώτη φορά βλεπόμαστε. Ούτε σε ξέρω ούτε με ξέρεις". 

"Γι' αυτό ακριβώς θα σε σκοτώσω. 

 Αν γνωριζόμασταν, μπορεί να σ' αγαπούσα", 

 λέει αυτός με το μαχαίρι. 

"Ή και να με μισούσες", λέει ο άοπλος.

 "Να με μισούσες τόσο, που με χαρά μεγάλη θα με σκότωνες.

 Γιατί να στερηθείς μια τέτοια απόλαυση; 

Έλα να γνωριστούμε!"

 "Κι αν σ' αγαπήσω", επιμένει ο οπλισμένος, 

 "αν σ' αγαπήσω, τι θα κάνει ετούτο το μαχαίρι;"

 "Ω, μη φοβάσαι", λέει ο άοπλος, "σκοτώνει ακόμη κι η αγάπη. 

Και τότε είναι ακόμη πιο μεγάλη η απόλαυση".

Αργύρης Χιόνης / Ασήμαντα περιστατικά




"Για σένα στις επιθυμίες μου 

λόγος δε γίνεται ποτέ. 

Δε σε προέβλεψαν ποτέ 

τα όνειρά μου 

Οι προαισθήσεις μου 

ποτέ δε σε συνάντησαν.

 Ούτε η φαντασία μου. 

Κι όμως μια ανεξακρίβωτη στιγμή 

σ`εξακριβώνω μέσα μου 

ένα έτοιμο κιόλας αίσθημα."

Κική Δημουλά / Για σένα στις επιθυμίες





"Μπάμπης:

Ο Καπιταλισμός είναι πολύ ύπουλος,

Μήτσο!

Μας κάνει εμάς της εργατικής τάξης

 υπηρέτες του με αθέμιτο μέσο,

μέσω της απόλαυσης.

Μήτσος:

Με τρομάζει ο λόγος σου,

Μπάμπη.

Τι κάνει, να πάρουμε μέτρα!

Μπάμπης:

Κάθε πρωί τι απολαμβάνουμε,

Μήτσο;

Καφέ!

Τι δράση έχει ο καφές;

Aναζωογονητική δράση,

 η οποία οφείλεται στην καφεΐνη. 

Μας αναζωογονεί.

Ποιος  κερδίζει όμως από την αναζωογόνηση;

O καπιταλισμός!

Αναζωογονούμαι,    

 πάω  να δουλέψω για τους καπιταλιστές,

και γυρίζω σπίτι μου εξαντλημένος.

Μήτσος:

Πω! Πω!

Τι πρέπει να νομοθετήσουμε;

Μπάμπης:

Θα πίνουμε χαμομήλι το πρωί,

καφέ θα πίνουμε όταν γυρίζουμε από την δουλειά."

Σαν Μπέεεκετ / Περιμένοντας τον Κουτό