Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...



Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .

Επικοινωνία: antonymos.hurts@gmail.com

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017





Τα ποιήματα 

οδηγούν στο 

ου ποιήσεις!







"Η ζωή είναι σαν ηχώ: 

αν δεν σας αρέσει αυτό που ακούτε, 

θα πρέπει να αλλάξετε το μήνυμα που στέλνετε."

James Joyce







"Οι άνθρωποι 

δεν είναι πάντα ανεκτικοί

 με τα δάκρυα που αυτοί έχουν προκαλέσει." 

 Marcel Proust







"[...] Χρόνος είναι

 ό,τι μεσολαβεί και μετατρέπει.

 Διαιρείται σε στιγμές.

 Στιγμή είναι, βέβαια, 

ένα τίποτε του χρόνου. 

Όμως χωράει τ’ αποκορυφώματα,

 Θεά Αφροδίτη.

 Κι εκτός που διαιρείται σε στιγμές, 

εκτός που τις μεγάλες ιστορίες 

στο έλεος της μνήμης τις αφήνει,

 απαραιτήτως διαιρείται

 (όπως ίσως σου έδειξε το αναρριχώμενο φυτό)

 σε τέσσερις μεγάλες εποχές:

 στο χειμώνα, στην άνοιξη,

 στο καλοκαίρι και, τέλος, 

στο περίλυπο φθινόπωρο, 

που υπερασπίζεται πολύ τ’ αγάλματα

 και κάποιους φθινοπωρινούς ανθρώπους.

 Φθινοπωρινοί άνθρωποι 

είναι αυτοί που κουβεντιάζουνε μαζί σου 

σαν άγαλμα προς άγαλμα.

 Εις επήκοον της μοναξιάς.

 Μοναξιά δε είναι, Θεά Αφροδίτη, 

αυτή που φαίνεται στο βάθος: 

πίσω ακριβώς κι από τις δυο μας."

Ορισμοί / Κική Δημουλά


"Ο χρόνος είναι η τίγρη που με καταβροχθίζει,

 αλλά εγώ είμαι η τίγρη." 

Jorge Luis Borges







"Τη γράπωσε δυνατά έτσι ώστε η ζωή

Να μην μπορέσει να την αρπάξει από αυτή την στιγμή"

Ted Hughes







BREAKING NEWS

"Νέα Επιτυχία της Κρατικής Μηχανής!

Κρατικοί λειτουργοί με αυτοθυσία

έσωσαν από βέβαιο πνιγμό 

χασισόδεντρα."

EΡΤ

Άκρα του μπάφου σιωπή 

από την αντιπολίτευση μετά την επιτυχία.



Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017






"Τί θα απογίνουμε;" ρώτησε εκείνος.

 "Λέξεις" απάντησε. Λέξεις που δεν θα αφορούν κανέναν.

 Χάρης Βλαβιανός / Προδοσία / Η εύθραυστη επικράτεια των λέξεων
  







"Αργά ή γρήγορα

πρέπει να παρατήσεις την ελπίδα

για ένα καλύτερο

... χθες"

Irvin Yalom







"Οι άνθρωποι ξέρουν τι θέλουν

επειδή

ξέρουν τι θέλουν οι άλλοι."

Τ. W. Adorno






Περάσαμε Κάτάπλήκτίκά!

Ο DJ Παγώνης

ήταν κάτάπλήκτίκός!




 
"Παρανοϊκός 

είναι εκείνος

 που αρχίζει να καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του."

William Seward Burroughs 

Δόξα τω θεό.

Από ψυχική υγεία καλά πάμε.



"Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι."


Από πόσα και πάνω τα κεράσια είναι πολλά;





Σε όλα ακραίος, τα άκρα τον συνέπαιρναν. .

Συνεπής.

Όλο το καλοκαίρι είχε καρφωμένα τα μάτια του

 στους γυμνούς αστραγάλους των γυναικών,

έβλεπε τ άστρα να έχουν κατέβει στη γη.







"...συμπλέων ποτὲ ἀσεβέσι, 

χειμαζομένης τῆς νεὼς κἀκείνων τοὺς θεοὺς ἐπικαλουμένων, 

σιγᾶτε,

 ἔφη, 

μὴ αἴσθωνται ὑμᾶς ἐνθάδε πλέοντας."

Διογένης Λαέρτιος

Να είμαστε προσεκτικοί!



Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017





- Που να στείλω τις μνήμες;

 - Τις εκπληρωμένες, 

 στην ταχυδρομική διεύθυνση. 

 Τις ανεκπλήρωτες, 

 γωνία 

ονείρου και ουτοπίας.







"Η αίσθηση της

Απουσίας

είναι η υψηλότερη μορφή αίσθησης της

Παρουσίας"

James Joyce








"...αν ο έρωτας

 είναι μια εκδήλωση της ανθρώπινης θλίψης, 

η φιλία

 είναι μια εκδήλωση της δειλίας της..." 

Samuel Barclay Beckett

Συμπέρασμα:

Κάτω απ' όλα είμαστε φίλοι!







 Ο Alfred Henri Jarry,

 στο θεατρικό του έργο 

"Ο Υμπύ Βασιλιάς",

βάζει στο μυαλό του βασιλιά ήρωά του

 ένα μεγαλοφυές στρατηγικό  σχέδιο

για να νικήσει τον Βασιλιά Στανισλά της Πολωνίας:

"Στην πρώτη γραμμή θα παραταχθεί το πεζικό,

στη δεύτερη γραμμή θα αναπτυχθεί το ιππικό,

πίσω από τους δύο σχηματισμούς θα τοποθετηθεί το πυροβολικό.

Το πυροβολικό θα ρίχνει στα φίλια πεζικό και ιππικό

ώστε να μπερδευτεί ο εχθρός."

Όλοι οι πολιτικοί 

που χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν αυτήν την ιδέα 

για να νικήσουμε τον εχθρό,

να γνωρίζουν ότι, 

εμείς που είμαστε στο πεζικό και στο ιππικό

γνωρίζουμε ότι δεν είναι δικιά τους

η νικηφόρα ιδέα!

Είναι του Alferd Henri Jarry!







Ὀρέστης:

 μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ. 

Ἠλέκτρα: 

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

 Χοηφόροι  /  Αισχύλου 







La disponibilidad del día:

"Ξάφνου μια oμάδα μαύρων σκύλων 

 όρμησε πάνω στη σκηνή. 

 - Αυτό δεν το ῾χαμε προβλέψει, ούρλιαξε 

 πανικόβλητος ο θεατρίνος." 

 Μίλτος Σαχτούρης







"Tι θέλετε κύριε; 

Πρόκειται για λέξεις,

δεν έχουμε τίποτε άλλο."

Samuel Beckett


"Μήπως γίνεσαι αυτό που πάντα* μισούσες;"

Heinrich Karl Bukowski

(*φαινόταν ότι)




Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017






Τραγουδιστά όπως όταν είμαστε παιδάκια:

"...περπατώ περπατώ εις το δαααάσος

 όταν ο εαυτός μου δεν είναι εδώ, 

 εαυτέ μου εαυτέ μου είσαι εδωωωώ;..."









...και να θυμάσαι αυτό*...

 το 

"κρυφτό" 

σταματάει με ένα  "φτύσιμο"...

(*από τα παιδικά σου χρόνια)








fractal

"Να ονειρευτούμε 

όνειρα που παύουν να είναι όνειρα 

και 

να σαρκώνονται σε ύλη θνητή, 

όπως είπε, διατυπώνοντας ευχή, κάποιος άλλος ποιητής." 

Εδουάρδο Γκαλεάνο


Όνειρο που έμεινε όνειρο

ήταν όνειρο;







«Το πρόβλημα με τον κόσμο

 είναι ότι

 οι έξυπνοι άνθρωποι είναι γεμάτοι αμφιβολίες, 

ενώ οι ηλίθιοι είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση.»

Charles Bukowski


"Επαναλαμβανόμαστε γιατί οι λέξεις της εξουσίας και της κριτικής στην εξουσία ελάχιστα φαίνεται να αλλάζουν. Σαν να έχουμε εγκλωβιστεί από τον ίδιον λογογράφο και χειριστή δελτίων τύπου της δεκαετίας του ΄80, στην ίδια δομή δικαιολογιών και προφάσεων, στα ίδια φραστικά σχήματα. Και είναι αξιοσημείωτο πως ο "ριζοσπαστισμός"μιμείται / επαναλαμβάνει την επίσημη ρητορική του "παλαιού συστήματος". Επαναλαμβανόμαστε όπως τα συμπτώματα σε μια αδιάγνωστη ασθένεια, αν και έχουμε πολλές και καλές περιγραφές της πολιτικής πραγματικότητας. Θα πει κανείς πως έτσι μαθαίνουμε. Ναι, αλλά μαθαίνουμε απελπιστικά αργά και τις περισσότερες φορές πάνω στην ουρά μιας καταστροφής."

                         Νικόλας Σεβαστάκης




*



"...μου αρέσεις,

έρημο κερί

που καις και δε φωτάς κανένα!" 

Νίκος Καζαντζάκης / «Οδύσσεια» - Ραψωδία Π'






(* έργο Χρήστου Μπόκορου)




"Όσοι ελάχιστα με ξέρουν

 κάποτε θα πουν για μένα:


 Κοιτάξτε έναν άνθρωπο ανεδαφικό

 γέμισε τις τσέπες του με μικρά πουλιά

 με την ελπίδα κάποτε πετώντας

ν’ αποδράσει."

Ανεδαφικός Άνθρωπος / Της Ελσας Κορνέτη / bibliotheque








"H αδράνεια

 κάνει να περνούν

 αργά οι ώρες και γρήγορα τα χρόνια."

 Cesare Pavese


"Προπαντός όταν οι μέρες φαίνονται ατέλειωτες, 

είναι που αρχίζουν τα χρόνια να περνάνε γρήγορα."

 Albert Camus


Είπα λοιπόν,

για να μην είμαι αδρανής

 και

 να μη φαίνεται η μέρα ατελείωτη

να καθαρίσω εγώ τις φακές.

Τι είναι όμως προτιμότερο;

Να βρω πολλά άχρηστα, μη φακές, οπότε

 θα έχω δαπανήσει χρήσιμα το χρόνο μου,

ή

να μη βρω κανένα άχρηστο, οπότε

θα έχω σπαταλήσει άδικα το χρόνο μου

ερχόμενος σε αντίθεση με το

χρόνου φείδου;