Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018


Η αναφανδόν πολιτική ετερομοίωη του πραγματικού όντος, εν τω όντι, συμπαντικού πολιτικού κενού, που διαθλά τις απολήξεις μιας αντανάκλασης του μη πολιτικού επέκεινα, δημιουργεί εκείνες τις πολιτικές συνθήκες τις ικανές, ώστε να γίνει εφικτός ο ετεροπροσδιορισμός της υπάρχουσας πολιτικής διαφυγής του, αφού μπροστά στις θεμελιώδεις διαδικασίες του ενιαυτού...και κάποιου άλλου ...που τώρα δεν δεν έχει νοηματική ύπαρξη να αναφέρω...


 Ποιο, ποιο είναι αυτό το κάτι άλλο;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου