Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018



Πως είναι δυνατό να απευθύνουν δημόσια λόγο χωρίς να αρχίζουν με έκφραση της συντριβής τους, της συμμετοχής τους στο πόνο των οικογενειών  των θυμάτων, της θλίψης τους από  τραγωδία  του χαμού τόσων μικρών παιδιών, πως είναι δυνατό; Εστω και με τη μορφή λόγου τυπικού. Πως είναι δυνατό; Είναι δυνατό!

Πως είναι δυνατόν να καταφεύγεις στην ενοχοποίηση των θυμάτων σου για να βρεις υπερασπιστική γραμμή; Πως είναι δυνατό; Πως είναι δυνατό να πιστεύεις ότι η κοινωνία θα το αποδεχτεί; Πως είναι δυνατό να περνάει από το μυαλό σου; Είναι δυνατό!

Αυξάνεται ο αριθμός αυτών που αγνοούνται, αγνοούνται το φιλότιμο, η ευθιξία, η εν-συναίσθηση, η αξιοπρέπεια, η συγνώμη. Να ψάξουμε.  Μήπως είναι χαμένοι μέσα μας;

             "Πιο κοντός από τη λύπη του ο άνθρωπος."
Οδυσσέας Ελύτης


Απώλεια 

 Αρκούντως αρκούμενοι, 

συγκατατεθήκαμε.

 Αρκούντως αρνούμενοι, 

εξοστρακιστήκαμε.

 Εν κατακλείδι,

 απωλεστήκαμε… 

 Δημητρης Ι. Μπρούχος / Ασκητική Θανάτου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου