Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018




"Φορέσαμε μια ξαστεριά στα μάτια, 

τη νύχτα με τις φωτοβολίδες της ελπίδας κεντήσαμε, 

και με συνέπεια εφοδιαστήκαμε. 


 Σκοτώσαμε την επιφύλαξη

με την αιχμή του απόλυτου, 

και τη σιωπή μας 

μ’ ένα καΐκι προσωρινότητας φυγαδέψαμε.


 Στρώσαμε το τραπέζι του αναπάντεχου 

με δυο ποτήρια να κεράσουμε το ενδεχόμενο, 

κι ανάβοντας το κερί της ευαισθησίας

 πλάι στην καρδιά μας,

 διαβάζουμε το λυρικό σαν όλα τηλεγράφημα

 γεμάτο ανακωχή, ίσως και ειρήνη, 

που μια στιγμή συνεπαρμένη

 και κατάφωτη το φέρνει 

συντεταγμένο από τη μοίρα μας 

που με κηδεμονία αγέρωχη μας δένει".

Κική Δημουλά / Προετοιμασία



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου