"Εγώ την αλήθεια την αγαπώ, θα 'θελα να λέω την αλήθεια. Α υ τ ή δεν με πολυαγαπά. Αυτή είναι η καθαρή αλήθεια: απλώς η αλήθεια δεν με αγαπά. Μόλις την ξεστομίσω, αλλάζει και γυρνάει εναντίον μου. Αμέσως όλοι με στραβοκοιτάνε σαν να λέω ψέματα. Κι όμως το ψέμα το σιχαίνομαι. Τ' ορκίζομαι. Μόνο ανυπόφορους μπελάδες και σκοτούρες φέρνει το ψέμα, τρικλοποδιές που σε ξαπλώνουν χάμω κι όλος ο κόσμος γελά. Όταν με ρωτάνε κάτι, θέλω αμέσως ν' απαντήσω μ' ειλικρίνεια. Με τρώει η αλήθεια, με πιάνει φαγούρα. Αλλά δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, μια ανησυχία, μια αγωνία, ένας φόβος γελοίος και λέω ψέματα. 

[...]

Είμαι βέβαιος ότι κι εσείς λέτε ψέματα! Όλοι σας! Λέτε ψέματα κατ' εξακολούθηση και το απολαμβάνετε, είμαι σίγουρος, ενώ νομίζετε ότι δεν ψεύδεστε διόλου. Ψεύδεστε στον ίδιο σας τον εαυτό. Αυτό είναι το κουμπί! Εγώ τουλάχιστον δεν λέω ψέματα στον εαυτό μου, έχω την ειλικρίνεια να ομολογήσω ότι πράγματι λέω ψέματα, είμαι ένας ψεύτης."

Jean Cocteau / Ο Ψεύτης

Σωστός!