"Μπάμπης:

Επί τέλους,

Μήτσο,

άκουσα ένα θεμελιωμένο, συνταρακτικό,

  Μαρξιστικό πολιτικό λόγο.

Είναι τύχη να έχουμε υπουργό πνευματικό ογκόλιθο σαν τον

 Καθηγητή Τσακαλώτο.

Δεν έχω ακούσει Μαρξιστική κριτική σαν αυτή:

«Έχετε βάλει τόσο χαμηλά τον πήχη

 που μια φυματική σαρανταποδαρούσα

 με πρόβλημα μηνίσκου στα 25 από 40 πόδια της 

και κρατώντας βαριές σακούλες 

από τα ψώνια της εβδομάδας από τα LIDL 

θα είχε περάσει από πάνω»

Μήτσος:

Καταπληκτικό!

Μαρξιστικό-Λενινιστικό-Ενγκελσικό!

Ο λαός το χάρηκε!

Μπάμπης:

Με απογοητεύεις!

Ένα τέτοιο πνευματικό κείμενο,

ενός Μαρξιστή Καθηγητή Πανεπιστημίου,

δεν μπορεί να γίνει κατανοητό από τον λαό,

γι' αυτό χαχανίζει στο facebook.

Άλλο χαχανίζω άλλο χαμογελώ,

Μήτσο.

Συνήθως χαχανίζουμε,

σπάνια χαμογελάμε. 

Αν καταλάβαινε το βαθύτερο νόημα της δήλωσης  ο λαός

δεν θα χαχάνιζε αλλά θα  χαμογελούσε,

 όπως χαμογέλασαν οι διανοούμενοι Μαρξιστές,

όπως εμείς.

Μήτσος:

Ποιο είναι το βαθυστόχαστο μήνυμα,

Μπάμπη;

Μπάμπης:

Βαθύτατα Ανθρωπιστικό - Αντιρατσιστικό!

Δεν μίλησε τυχαία για 

κουτσή σαρανταποδαρούσα. 

Αποκατέστησε μια πολυπληθή ομάδα γυναικών, 

τις 

Κουτσές Μαρίες!

Είμαστε λαός που τα ξέρει όλα.

Όταν πούμε κάτι που νομίζουμε σπουδαίο,

μας απαντά ο άλλος:

Αυτό το ξέρει και η Κουτσή Μαρία!

και μας απαξιώνει.

Γίνονταν οι Μαρίες ακουσίως όργανα απαξίωσης μας.  

Δηλαδή τι λέγαμε,

τα εξής ρατσιστικά:

1. Ταυτίζαμε στη συνείδησή μας τις Κουτσές με τις Μαρίες.

2. Κάθε Κουτσή Μαρία είναι Κουτή.

Ρατσιστικό και για τις Μαρίες και για τις Κουτσές.

Από δω και πέρα αυτά τα ρατσιστικά σταματούν.

Θα λέμε:

Αυτό το ξέρει και η κουτσή σαρανταποδαρούσα.

Μήτσος: 

Βαθυστόχαστο!

Αν και αντίπαλος είναι μαγικός ο Τσακαλώτος,

Μπάμπη.

Πρέπει να έχουμε το ήθος να το αναγνωρίσουμε.

Μπάμπης:

Συμφωνώ, 

μετά τις Μαρίες πρέπει όμως να αποκαταστήσουμε

τις σαρανταποδαρούσες,

που αναλαμβάνουν τον επονείδιστο ρόλο που είχαν οι

Κουτσές  Μαρίες.

Το κοινωνικό τους έργο είναι ανυπολόγιστο,

τρώνε τη μούχλα στα σπίτια μας.

Αν τρώγανε και την ανθρώπινη  μούχλα

ο κόσμος θα ήταν καλύτερος."

Σαν Μπέεεκετ / Περιμένοτας τον Κουτό