Η προσδοκία του ταξιδιού
Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...
Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...
Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .
Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2015
Σε ένα από τα αντίστοιχα ανέκδοτα της σημερινής εποχής σε κάποια χώρα το πορνείο αντικαταστάθηκε από το Υπουργείο Παιδείας... Αυτοί κοιτιούνται μεταξύ τους, αλλά χωρίς δισταγμό απαντούν: "τους καλύτερους εχθροφιλόσοφους, εξήντα χρόνια μέλη του κόμματος".
Κρίμα, οι εχθροφιλόσοφοι έχασαν μεταξύ άλλων την ευκαιρία να βραβεύσουν τους επιτυχόντες σε πανεπιστημιακές σχολές με βαθμολογία 3 (τρία). Πρόλαβαν όμως να αφήσουν 20.000 κενά εκπαιδευτικών. Να βάλλουν ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση όταν: (i) η δημόσια δεν έχει τη δυνατότητα να απορροφήσει τα παιδιά, ιδιαίτερα της προσχολικής βαθμίδας, (ii) η δημόσια παιδεία είναι ανεπαρκής και είναι πρακτικά αναγκαία η αιματηρή οικονομικά προσφυγή στην ιδιωτική για την γνώση ξένης γλώσσας, μουσικής, προετοιμασία για εισαγωγή στα πανεπιστήμια, (iii) κλείνει ολοήμερα σχολεία και οι εργαζόμενοι δεν έχουν την επιλογή να στείλουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο. Πόσα θα ήταν τα κενά αν όλες οι οικογένειες έστελναν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο; Πρόλαβαν όμως να μηδενίσουν πρακτικά τη χρηματοδότηση των δημόσιων πανεπιστημίων. Όλα αυτά, πλούσιοι αυτοί, υμνώντας τους φτωχούς για να μη τους μοιάσουν.