"Όσο πιο μεγάλη είναι η μάζα ενός σώματος,

τόσο πιο μεγάλη είναι η δύναμη με την οποίαν το έλκει η γη

για να πέσει."

Νεύτωνας

Όλα είναι Φυσική!

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Μη χρησιμοποιείτε τη φράση:

"Ο θεός να βάλει το χέρι του"

Δεν υπάρχουν μόνο οι αυτοαναγορευόμενοι σε σκεπτόμενους,

που ξεχωρίζουν εαυτούς από μας τους μη σκεπτόμενους,

υπάρχουν και άλλοι που έχουν αυτοαναγορευτεί θεοί.

Θνητές!

Μη τους προκαλείτε να σας βάλουν χέρι!

"Αξίζεις μια αγάπη που να σε αγαπά ξεχτένιστη,

με τα πάντα και τις αιτίες που σε σηκώνουν βιαστικά,

 με τα πάντα και τα δαιμόνια που δε σε αφήνουν να κοιμηθείς.

 Αξίζεις μια αγάπη που να σε κάνει να νιώθεις σίγουρη,

που να μπορεί να καταναλώσει όλο τον κόσμο

αν περπατάει χέρι με χέρι με σένα,

που να νιώθει πως οι αγκαλιές σου πάνε τέλεια με το δέρμα της.

 Αξίζεις μια αγάπη που να θέλει να χορεύει μαζί σου,

που να επισκέπτεται τον παράδεισο

κάθε φορά που κοιτάει τα μάτια σου,

 και που δεν βαριέται ποτέ να διαβάζει τις εκφράσεις σου.

 Αξίζεις μια αγάπη που να σε ακούει όταν τραγουδάς,

που να σε στηρίζει στα ρεζιλίκια σου,

που να σέβεται ότι είσαι ελεύθερη,

που να σε συνοδεύει στο πέταγμά σου,

που να μην την τρομάζει η πτώση.

 Αξίζεις μια αγάπη που να πάρει τα ψέματα,

που να σου φέρει τον ενθουσιασμό,

τον καφέ

και την ποίηση."

Frida Kahlo / Αξίζεις μια αγάπη

... που σ’ αγαπώ που με τρομάζεις...

 Μιχάλης Γκανάς  / Της αγάπης / Ακάθιστος / Δείπνος

 "Λες ότι επαναλαμβάνω 

Κάτι που είχα πει πριν. 

Θα το πω πάλι.

Να το πω πάλι; Για να φτάσεις εκεί, 

Να φτάσεις εκεί που είσαι, να 'ρθεις από κει που δεν είσαι, 

Πρέπει να πας από ένα δρόμο όπου δεν υπάρχει έκσταση. 

Για να φτάσεις σ' αυτό που δεν γνωρίζεις 

Πρέπει να πας από ένα δρόμο που είναι ο δρόμος της άγνοιας. 

Για ν' αποκτήσεις ό,τι δεν κατέχεις 

Πρέπει να πας από το δρόμο της στέρησης.

 Για να φτάσεις σ' αυτό που δεν είσαι 

Πρέπει να πας απ' το δρόμο που δεν είσαι.

 Κι ό,τι δεν ξέρεις είναι το μόνο πράγμα που ξέρεις 

Κι ό,τι κατέχεις είναι αυτό που δεν κατέχεις 

Κι εκεί που είσαι είναι εκεί που δεν είσαι."

T. S. Eliot / Τέσσερα Κουαρτέτα (East Coker) / Eκδόσεις Ίκαρος 

"Τα καράβια είναι σαν τα θλιμμένα μυστικά.

 (Πανιά ριχτά, χείλος στη θάλασσα.) 

Σαν τα θλιμμένα μυστικά που λησμονήθηκαν. 

 Μπορείς να τ’ αγγίξεις, να τ’ αφουγκραστείς. 

 Κάτι έχουν να πουν, τα καλύπτει, δεν μπορούν. 

Σε κοιτάζουν, μάτια μεγάλα, σου χαρίζουν ονόματα: 

ΜΑΙΡΗ, ΜΑΡΙΝΑ, ΕΛΠΙΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ… 

 Μπορεί να λάμψουν αμμουδιές, φυσιογνωμίες, ν’ ακουστούν 

Φωνές και βόγκοι από ταξίδια που κάναμε. 

 Να πω τη μαύρη αλήθεια:  Δε πάτησα ποτέ 

Σε ξύλινο παλιό σκαρί, φοβόμουν τον καιρό, 

Φοβόμουν τη σκοτεινή –κάτω μαύρη– ρωγμή."


Γιώργος Θέμελης / Ιστιοφόρο / Συλλογή: Συνομιλίες