Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2021


"Οι θάνατοι των περισσότερων ανθρώπων είναι μια απάτη! 

 Γιατί απλούστατα δεν έχει μείνει τίποτα για να πεθάνει..."

Charles Bukowski

Ποιος κρίνει τι πρέπει να μείνει;



"Τόσο είναι το πάθος μου της ζωής

 που θα μπορούσα να πεθάνω.


 Τόσο ζω που καταλαβαίνω 

 πόσο πεθαίνω. 


 Τόση είναι η ζωή μου 

 που με πεθαίνει. 


 Τόσο μπορώ να ζήσω 

που μπορώ ν' αδιαφορήσω αν ζω. 


 Τόσο ζητώ να ζήσω 

 που δεν αντέχω να ζω." 


 Ζωή Καρέλλη



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου