Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2022


 Άλλοτε και Τότε.

 Και τα δύο χρόνος 

μια αλήθεια σαν ψέμα. 


 Κανένα ελαφρυντικό 

πολύ γοργά μας απομάκρυναν 

από το μόλις πριν λίγο. 


 Ωστόσο βρίσκω πιο ένοχο το Άλλοτε. 

Μας οδήγησε 

σε πιο χαώδη ακόμα μακρινή αοριστία 

τόσο που η μια ζωή στερήθηκε

 ν' αγναντεύει την άλλη


 άσε που απομακρύνθηκα κι εγώ 

τόσο που δε βλέπω αν είμαι κανενός

 ούτε καν του σώματός μου 

μια ζεστή ανάμνηση. 


 Απαρνούμαι το Άλλοτε

 στο Τότε αφοσιώνομαι γελιέμαι 


 πως κάθε Τότε

είναι πολύ κοντά στα τωρινά μου 

σαν δυο βήματα μόνο ν' απέχει 

το έχω από το έχασα.


 Όμως αν είναι έτσι 

εάν εφάπτονται τόσο θερμά οι διαφορές 

αν αγαπιέται ακόμα το έχω με το έχασα 


 τότε λοιπόν εσύ 

γιατί δεν μου κρατάς πια το χέρι; 


 Και συ Αλήθεια γιατί λες τόσα ψέματα;

 Κι εσύ Ψέμα γιατί δεν αληθεύεις ποτέ;


Κική Δημουλά / Σχολαστικότητες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου