Η προσδοκία του ταξιδιού
Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...
Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...
Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .
Παρασκευή 20 Μαΐου 2011
ΔΕΝ ΜΑΣ SONY ΤΙΠΟΤΑ
Δευτέρα 9 Μαΐου 2011
ΓενΑΘΛΙΑ!
ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ!
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Λείπεις, λύπη...
Εξελικτική ψυχολογία...
Το υπόβαθρο της θεωρίας του Kanazawa είναι το εξής:
O άνθρωπος στην αρχή της εξελικτικής του πορείας
συμπεριφερόταν ως πολυγαμικό ον
με πολυάριθμους συντρόφους σε καθημερινή βάση.
Κατά την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους,
η συμπεριφορά αυτή άρχισε να αλλάζει
μέχρι που περάσαμε στη φάση των πιο σταθερών δεσμών.
Η μετάβαση από την πολυγαμία στη μονογαμικότητα,
αποτελεί μέρος της εξέλιξης!
Προφητικός ποιητικός λόγος:
στους Κρητικούς!
Δευτέρα 2 Μαΐου 2011
Κεριά
σα μιά σειρά κεράκια αναμένα -
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης












