Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Παρασκευή 26 Απριλίου 2019



«Λίγη καθαρή καρδιά ζητάει πάντοτε το Απίθανο, για να φανερωθεί. Και είναι στις ψυχές των απλών ανθρώπων, των παιδιών και των «τρελών», που κάποτε στέργει να αφήσει τα αποτυπώματά του. Αυτοί μόνο προνομιούχοι, εγγράφουνε μέσα τους το όραμα. Οι άλλοι όλοι, φτωχοί και πλούσιοι, περνούν τη ζωή τους σαν να μην είχε αφήσει ποτέ στα ίδια αυτά χώματα που πατούν, τα χνάρια της η φτέρνα κάποιου Θεού»
Οδυσσέας Ελύτης


 



...έτσι είναι, 

πέφτουν

 τα ροδοπέταλα του ωσαννά

 μένουν 

τα αγκάθια...






"Όταν σου ζήτησα νερό,

 δεν δίψαγα. 

Η πεθυμιά μου ήταν

 της προσφοράς την προθυμία

 ν' απολαύσω."

Αργύρης Χιόνης







"- Δεν σε βλέπω απόψε καλά τι έχεις; 

 - Έχω ύπαρξη..."

Νίκος Καρούζος







"Όταν προσευχόμαστε στον Θεό, 

δεν πρέπει να αποζητούμε τίποτα, 

τίποτα."

 Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης





«Κύριε,

 είσαι κρυμμένος πίσω απο τόσα αινίγματα, 

ίσκιους,

 σκοτεινές παραβολές–

πώς να σε βρω; 

Όμως είναι στιγμές που σ'αναγνωρίζω: 

μια ξαφνική αφθονία στην καρδιά μου σε προδίνει.

 Κύριε,

 σε αναζήτησα παντού: 

στις δόξες της γης και τ' ουρανού,

 στο μεγαλείο των μητροπόλεων,

στων εποχών τα σταυροδρόμια– 

μα εσύ περνούσες ταπεινά κι αθόρυβα 

στον πιο ακαθόριστο τη νύχτα ρεμβασμό μου.» 

 Τάσος Λειβαδίτης /  Συνομιλίες