Όλα όσα ζήσαμε, 

όλα όσα αγαπήσαμε,

 όλα όσα είπαμε δικά μας, 

θα επαναλαμβάνονται στην απουσία μας,

 μ’ άλλους να τα ζουν, 

άλλους να τ’ αγαπούν, 

άλλους να τα λεν δικά τους...

Κώστας Μόντης

"Οι πεθαμένοι ποτέ δεν επιστρέφουν

αλλά κι οι ζωντανοί που δεν ξαναγυρνούν

 γίνονται πιά σαν πεθαμένοι.

Κάποιες φορές τους φέρνουμε πίσω με τη μνήμη 

για να τους δούμε όπως ήσαν

 όταν για τελευταία φορά τους συναντήσαμε

να ξανανιώσουμε έστω για μια στιγμή τα όσα ζήσαμε μαζί τους

 για να επιβεβαιωθούμε προπαντός 

πως δεν τους σκοτώσαμε εμείς." 

 Τίτος Πατρίκιος / Ο άλλος γυρισμός

"Ντύσου την ήττα

Τη δορά του θύματος

ποτέ μην ντυθείς.

Πάνος Κυπαρίσσης / Μαύρο βαμβάκι

fractal

"Έχω μάθει ότι οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τι τους είπες...

 Οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τι τους έκανες... 

 Αλλά οι άνθρωποι ποτέ δεν θα ξεχάσουν

 πως τους έκανες να αισθανθούν..."

 Maya Angelou

*

"Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο 

 και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία." 

 Οδυσσέας Ελύτης

*

Το αυτονόητο το δύσκολο.

Να λαμβάνουμε πολύ στα σοβαρά τα λόγια των άλλων,

σαν αυτό που είναι,

δηλαδή, 

 λόγια... 

*Alain Vaissiere

"Εἶναι παιδιά πολλῶν ἀνθρώπων τα λόγια μας.

 Σπέρνουνται γεννιοῦνται σάν τά βρέφη 

ριζώνουν θρέφουνται μέ τό αἷμα.

 Ὅπως τά πεῦκα

 κρατοῦνε τή μορφή τοῦ ἀγέρα 

ἐνῶ ὁ ἀγέρας ἔφυγε, δέν εἶναι ἐκεῖ 

τό ἴδιο τά λόγια

 φυλάγουν τή μορφή τοῦ ἀνθρώπου

 κι ὁ ἄνθρωπος ἔφυγε, δέν εἶναι ἐκεῖ." 

 Γιῶργος Σεφέρης / Τρία κρυφά ποιήματα

Ρήμα δ’ εργμάτων χρονιώτερον βιοτεύει. 

(Τα λόγια ζουν περισσότερα χρόνια από τις πράξεις.)

 

Πίνδαρος

«Δεν υπήρξα πάντοτε ο άνθρωπος που είμαι. Ολόκληρη τη ζωή μου μάθαινα για να γίνω ο άνθρωπος που είμαι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχω ξεχάσει τον άνθρωπο που υπήρξα, ή, για να μιλήσω ακριβέστερα, τους ανθρώπους που υπήρξα. 

Κι αν ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνους και σε μένα υπάρχει αντίφαση, αν νομίζω πως αλλάζοντας έχω μάθει, έχω προοδεύσει, όταν γυρίζω και κοιτάω εκείνους εκεί τους ανθρώπους, δεν ντρέπομαι καθόλου γι' αυτούς, δεν μπορώ να πω ε γ ώ χωρίς αυτούς. 

Γνωρίζω ανθρώπους που γεννήθηκαν με την αλήθεια στην κούνια τους, που δεν ξεγελάστηκαν ποτέ τους, που δεν τους χρειάστηκε να προχωρήσουν ούτε ένα βήμα σε ολόκληρη τη ζωή τους, επειδή από τότε που ήταν ακόμα στις φασκιές είχαν κιόλας φτάσει. Ξέρουν ποιο είναι το καλό, πάντοτε το ήξεραν.

Για τους άλλους έχουν την αυστηρότητα και την περιφρόνηση που τους δίνει η θριαμβευτική τους σιγουριά πως έχουν δίκιο. Δεν τους μοιάζω. Εμένα η αλήθεια δεν μου αποκαλύφθηκε στα βαφτίσια μου, δεν τη βρήκα ούτε από τον πατέρα μου ούτε από την κοινωνική τάξη της οικογένειάς μου. Ό,τι έχω μάθει μου κόστισε ακριβά, ό,τι ξέρω το έχω με δικές μου δαπάνες. 

Δεν έχω ούτε και μία έστω βεβαιότητα που να μην τη σχημάτισα μέσω της αμφιβολίας, του άγχους, του ιδρώτα, της οδυνηρής εμπειρίας. Έτσι νιώθω σεβασμό γι' αυτούς που δεν ξέρουν, γι' αυτούς που ψάχνουν, που ψηλαφούν, που σκοντάφτουν. Για εκείνους που η αλήθεια τους είναι εύκολη, αυθόρμητη, αισθάνομαι βέβαια έναν κάποιο θαυμασμό, αλλά, ομολογώ, πολύ λίγο ενδιαφέρον». |

Louis Aragon/Μ' Ανοιχτά Χαρτιά/εκδόσεις Ηριδανός

να σε ρωτήσω:

 μπορείς να πάρεις όπως γυρνάς

 ένα πακέτο χαρτομάντιλα

 για να κλάψω που δεν θα 'ρθεις;

 Σαμσών Ρακάς

Η καρδιά ΙΙΙ

Αν νομίζετε πως είναι "δική σας

και τα κανονίζετε" δεν την ξέρετε,

καθόλου δεν την ξέρετε.

Αυτής απ' αλλού τραβούν οι ρίζες της,

αυτή άλλο μάστορα έχει. 

Κώστας Μόντης