Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...



Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .

Επικοινωνία: antonymos.hurts@gmail.com

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017





"Τι ανόητοι σταθήκαμε την εποχήν εκείνη

 της αναποφάσιστης δειλίας των ανθρώπων

 να κρεμνούμε σε σύμβολα

 τις ακρότατές μας επιθυμίες 

καθώς τις διαμορφώναμε 

στις απομονώσεις των ύπνων μας

 καθώς τις πλάθαμε στις δεήσεις μας

 λιτανευτές στους κάμπους

 και στα θαλασσινά μέρη


 όσο μπορούσαμε δε λέω τα ωραΐζαμε 

τα δέναμε μάλιστα με εικόνες

 ζωντανές της εμπειρίας μας

 και από άψυχα έτσι και από άυλα

 τα ντύναμε με κάποια ουσία 

χεροπιαστή αλλά έμεναν ωστόσο 

παραβολές και ό,τι συμβόλιζαν ήταν ξερές

πολύ ξερές επιθυμίες


 που τις τοποθετούσαμε πολύ μακριά

 και κυνηγώντας τες σε άγονα κυνηγέσια

 περνούσαμε τη ζωή."


 Τάκης Παπατσώνης




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου