Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2024


ΑΠΟ ΤΙ ΘΑ ΠΑΜΕ, 

ΑΠΟ ΨΥΧΟΣ ή ΑΠΟ ΚΑΨΙΜΟ;

Πόσα και πόσα δεν είναι έτσι όπως νομίζουμε ότι  είναι! Θεωρούμε ότι το σύμπαν είναι σφαιρικό. Αυτό είναι μια ψευδαίσθηση. Ακόμη πιο μεγάλη ψευδαίσθηση είναι ότι είμαστε στο κέντρο του σύμπαντος, ότι η γη είναι το κέντρο ενός σφαιρικού σύμπαντος.

Τρεις είναι οι δυνατότητες για το σχήμα του σύμπαντος: (i) Το σύμπαν να είναι "κλειστό",  σφαιρικό, (ii) να είναι ανοικτό, να έχει το σχήμα σέλας αλόγου, (iii) να είναι ανοικτό, να είναι επίπεδο. 

Η εμπειρία μας μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το σύμπαν είναι σφαιρικό, σε όποια κατεύθυνση και να κοιτάξουμε βλέπουμε η ματιά μας να φτάνει το ίδιο μακριά...

Η αλήθεια της επιστήμης δεν ταυτίζεται με εκείνη της εμπειρίας μας. Τι έκπληξη... Το σύμπαν είναι επίπεδο! Η μέχρι τώρα αλήθεια βέβαια της επιστήμης, όπως συμβαίνει με όλες τις αλήθειες της επιστήμης. Αλλά η πιθανότητα λάθους φαίνεται να είναι αμελητέο. Γιατί κάνει λάθος η εμπειρία; Γιατί είμαστε μάρτυρες μιας χωρικής "τοπικότητας", ενός απειροελάχιστου τμήματος ενός "άπειρου" με τα ανθρώπινα μέτρα χώρου. Στην εικόνα φαίνεται ο γειτονικός μας Γαλαξίας, η Ανδρομέδα. Είναι ένας ΔΙΣΚΟΣ! Όπως και ο δικός μας, ο Milky Way. 

Πολλές φορές νομίζουμε ότι βρισκόμαστε στο κέντρο του ενδιαφέροντος... Ναι, μια απειροελάχιστης ανθρώπινης "τοπικότητας"...

Και γιατί έχει σημασία το σχήμα του σύμπαντος; Γιατί αυτό καθορίζει το ποια θα είναι η εξέλιξή του, η μοίρα του, συνεπώς και η δική μας. Πάντως, όποιο και να είναι το σχήμα του, όποια και αν είναι η εξέλιξή του, σαν άνθρωποι δεν την γλυτώνουμε! Το ερώτημα είναι από τι θα πάμε. 

Αν το σύμπαν είναι "ανοικτό", είτε επίπεδο, είτε σχήματος σέλας,  αυτό θα συνεχίσει να διαστέλλεται, να επεκτείνεται, για πάντα, μέχρι να βυθιστεί στο Μεγάλο Ψύχος, στις θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν της κλιμακας Kelvin, κοντά στους -273 βαθμούς Κελσίου. 

Αν το γεωμετρικό σχήμα του σύμπαντος είναι "κλειστό" το σύμπαν κάποτε θα σταματήσει να διαστέλλεται και θα άρχισει η εποχή της συστολής του. Οι θερμοκρασίες θα αρχίσουν να ανεβαίνουν, θα φτάσουν σε τέτοια ύψη που η ζωή θα εξαφανιζόταν. Το χωρίς ζωή σύμπαν συρικνούμενο  θα όδευε προς τη  "Μεγάλη Σύνθλιψή" του, στην αρχή του. 

Συμπέρασμα: ήταν προδιαγεγραμμένο, θα πηγαίναμε ή από ψύχος ή από κάψιμο! Η φύση έχει κάνει την επιλογή να πάμε από ψύχος! Διάλεξε τον πιο ανώδυνο θάνατο;  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου