Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018




"Mιλούσες για πράγματα που δεν τά 'βλεπαν

 κι αυτοί γελούσαν.


 Όμως να λάμνεις στο σκοτεινό ποταμό

πάνω νερά·

να πηγαίνεις στον αγνοημένο δρόμο

στα τυφλά, πεισματάρης

και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα

 σαν το πολύροζο λιόδεντρο -

άφησε κι ας γελούν.

Kαι να ποθείς να κατοικήσει κι ο άλλος κόσμος

στη σημερινή πνιγερή μοναξιά

στ' αφανισμένο τούτο παρόν -

 άφησέ τους.


 O θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής

υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας."


Γιώργος Σεφέρης / Θερινό Ηλιοστάσι / Θ'


"Τὴν ὥρα ποὺ τὰ ὀνείρατα ἀληθεύουν

 στὸ γλυκοχάραμα τῆς μέρας

 εἶδα τὰ χείλια ποὺ ἄνοιγαν

 φύλλο τὸ φύλλο.

 Ἔλαμπε ἕνα λιγνὸ δρεπάνι στὸν οὐρανό.

 Φοβήθηκα μὴν τὰ θερίσει."


Γιώργος Σεφέρης / Θερινό Ηλιοστάσι / Ι'






«Γιατί δεν έχει το κλουβί μέσα πουλί;».

 «Έχει και παραέχει, μόνο που δεν το βλέπεις», 

μου αποκρίθηκε. 

«Και πώς το λένε;»

 επέμεινα εγώ.

 «Το λένε Απουσία»,

 μου είπε.

 «Και γιατί δεν κελαηδά;»

 «Γιατί η απουσία εκτός από αόρατη είναι και βουβή·

 φωνή δεν έχει». 

Α. Χιόνης





"Κοντεύω να τα ξεχάσω όλα· 

τι ώρα ξυπνάς

 πώς πίνεις τον καφέ 

τη φωνή μέχρι και τ' όνομά σου.


 Ένα πράγμα θυμάμαι καλά. 

Μπήκαμε κάποτε μαζί

 σ' αυτό το ποίημα 

αλλά εσύ έκανες πίσω

 επιστρέφοντας 

σε εφεδρείες ασφαλείας.


 Είναι πολύ σκληρό για μένα 

να κάθομαι εδώ τώρα

 και να αμνηστεύω

 μία-μία τις λέξεις του."

 Χαριτίνη Ξύδη / Αμνηστία /  Λαϊκά και  Μπλουζ /  Μετρονόμος


Τετάρτη 20 Ιουνίου 2018




"Στα πιο βαθιά και πιο σημαντικά πράγματα, 

είμαστε απερίγραπτα μόνοι." 

 Rainer Maria Rilke






"Λησμόνησα το χρώμα των μαλλιών σου, 

πώς είναι ελησμόνησα η αναπνοή σου, 

χάρισε μου τη συγγνώμη, αν είμαι ένοχος,

 κι αφού με συγχωρήσεις, χάρισε μου ξανά την ενοχή."

Αντρέι Βοζνιεσένσκι 

Μετάφραση: Δημήτρης Τριανταφυλλίδης






Tην μέρα

 που το παιδί καταλαβαίνει ότι κανείς ενήλικας είναι τέλειος,

 γίνεται έφηβος,

 την μέρα που τους συγχωρεί, 

γίνεται ενήλικας,

 την μέρα που συγχωρεί τον εαυτό του

 γίνεται σοφός.

 Alden Nowlan






"- Και τι θα έκανες, 

αν μπορούσες να κυβερνήσεις τον κόσμο για μια μέρα; 

 -Υποθέτω ότι δεν θα έχω άλλη επιλογή, 

παρά να καταργήσω την πραγματικότητα."

 Ρόμπερτ Μούζιλ / Ο Άνθρωπος Χωρίς Ιδιότητες


"Η υπόσχεση 

που δόθηκε ήταν μια αναγκαιότητα του παρελθόντος. 

Ο λόγος 

που δεν κρατήθηκε είναι μια αναγκαιότητα του παρόντος."

Niccolo Machiavelli