...ναι, αλλά...

"Πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν για ψάρεμα όλη τους τη ζωή, 

χωρίς να ξέρουν ότι δεν είναι τα ψάρια αυτό που ψάχνουν."

Henry David Thoreau

Τέτοιο χειμώνα, τέτοιο βαρύ χειμώνα

 είχε χρόνια να κάνει.

 Έξω στο δρόμο κρύωνε η βροχή

 και χτυπούσε το τζάμι. 

 Το τζάμι της άνοιξε, την έβαλε μες στο δωμάτιο,

 όμως ο άνθρωπος θύμωσε, έγινε έξω φρενών,

 πού ξανακούστηκε, φώναζε,

 η βροχή μες στο σπίτι, η βροχή μες στο σπίτι. 

Είσαι τρελό, του φώναζε, είσαι τρελό. 

 Μα είναι βροχή δωματίου, απάντησε το τζάμι, 

δεν την ακούς τι όμορφα που ηχεί, 

πάνω στο πάτωμα, στο τραπέζι, πάνω στο μέτωπό σου.

 Είναι βροχή δωματίου, 

είναι βροχή δωματίου,

 είναι βροχή δωματίου.

Αργύρης Χιόνης

 

 Εάν μας έλεγαν να μετρήσουμε

 τα μόρια μιας κουταλιάς νερού πόσο χρόνο θα μας έπαιρνε; 

Αν την μέτρηση την έκανε ένας superman, 

που είχε την ικανότητα να μετράει

1.000.000 μόρια το δευτερόλεπτο,

θα χρειαζόταν 

200.000.000 αιώνες!

Πόσο μικρό είναι το άτομο;

Και όμως,

εκεί κρύβεται ο μαέστρος που διευθύνει 

όλη την ορχήστρα του σύμπαντος,

με κανόνες που είναι ακατανόητοι για μας.

Είμαστε άθροισμα ατόμων

 που λειτουργούν ακατανόητα,

προστίθενται τα ομοειδή,

οδηγούν σε ομοειδές αποτέλεσμα.

Γι' αυτό είμαστε ακατανόητοι!

Βλέπουμε κάτι αν το φως που αυτό εκπέμπει ή ανακλά φτάνει στα μάτια μας. Το φως τρέχει με μεγάλη ταχύτητα αλλά όχι άπειρη, θέλει ένα χρόνο για να φτάσει από το παρατηρούμενο στον παρατηρητή. Η ταχύτητά του είναι τέτοια που αν την είχε ένα αεροπλάνο θα έκανε 15 φορές το τα ξόδι Αθήνα - Αμερική - Αθήνα μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Το διάστημα που διανύει το φως με αυτήν την τρομερή ταχύτητα σε 1 χρόνο το λέμε έτος φωτός. 

Αυτό σημαίνει ότι τη στιγμή που βλέπουμε ένα αντικείμενο δεν βλέπουμε το παρόν του αλλά το παρελθόν του, βλέπουμε πως ήταν τη στιγμή που ξεκίνησε από αυτό το φως το ταξίδι του για να φτάσει στα μάτια μας. Όσο πιο πολύ απέχει το  παρατηρούμενο από τον παρατηρητή τόσο  πιο βαθιά στο  παρελθόν του θα το βλέπει ο παρατηρητής.

Όταν βλέπουμε τη σελήνη βλέπουμε πως ήταν ένα δευτερόλεπτο πριν, όταν βλέπουμε τον ήλιο βλέπουμε πως ήταν οκτώ λεπτά πριν. Όταν τώρα βλέπουμε τον γειτονικό μας γαλαξία Ανδρομέδα βλέπουμε πως ήταν 2.500.000 χρόνια πριν! 

Όσο μεγαλώνει η ικανότητά μας να συλλέγουμε φως από όλο και πιο μακρινά  αντικείμενα του σύμπαντος τόσο πιο πολλά θα γνωρίζουμε για το παρελθόν του σύμπαντος, για το  πως εξελίχτηκε. Σήμερα με τα σύγχρονα τηλεσκόπια "βλέπουμε" αστέρια - γαλαξίες που απέχουν 13.000.000.000 έτη φωτός. Βλέπουμε τώρα πως ήταν 13.000.000.000 πριν, πως ήταν το σύμπαν τότε. Δεδομένου ότι η ηλικία του σύμπαντος είναι 13.800.000.000 χρόνια είμαστε κοντά να δούμε πως ήταν το σύμπαν στην βρεφική του ηλικία. 

Ελπίζουμε να κατανοήσουμε τη δημιουργία του σύμπαντος

γιατί το φως δεν διαδίδεται ακαριαία,

γιατί το φως έχει πεπερασμένη ταχύτητα,

αλλά τρομερή για μας ταχύτητα,

γιατί, 

έτσι δεν βλέπουμε ποτέ το παρόν,

 βλέπουμε το παρελθόν!

Αλλά και όταν δύο πρόσωπα κοιτάζονται πίνοντας καφέ, ο ένας βλέπει τον άλλον στο παρελθόν του, ποιος ήταν μερικά νανο- δευτερόλεπτα πριν. Μικρό χρονικό διάστημα για να φορούσαν διαφορετικά ρούχα, για να έχουν όμως αλλάξει τα αισθήματά τους;

Τα πάντα εν σοφία εποίησας:

Αν το φως δεν έτρεχε με τόσο μεγάλη ταχύτητα

 - 300 εκατομμύρια μέτρα το δευτερόλεπτο - 

δεν θα ήταν δυνατή σήμερα η σύλληψή του 

από πηγές που το είχαν εκπέμψει δισεκατομύρια χρόνια πριν,

η προσπάθεια κατανόησης της γένεσης του σύμπαντος 

θα ήταν μάταιη.

Αλλά και οι άνθρωποι θα είχαν πρόβλημα, 

 ό ένας θα έβλεπε βαθιά στο παρελθόν του τον άλλον!

Θα τον γνώριζε! 

Σημαντικό,

βλέπουμε πάντα το παρελθόν του άλλου, 

δεν μπορούμε όμως  να δούμε το δικό μας παρελθόν! 

Η Γη σχηματίστηκε πριν από 4.500.000.000 χρόνια. 

Εάν συμπιέζαμε το χρονικό αυτό διάστημα σε έναν χρόνο,

με την ίδια συμπίεση του χρόνου

οι άνθρωποι θα είχαν κάνει την εμφάνισή τους 

την τελευταία ημέρα του Δεκεμβρίου.

Οι πρώτες μορφές ζωής

 εμφανίστηκαν στην Γη πριν από 3.500.000.000 χρόνια.

Αν συμπιέσουμε το χρόνο,

ώστε αυτό το χρονικό διάστημα να γίνει μία μέρα,

οι άνθρωποι θα είχαν εμφανιστεί στο τέλος της ημέρας,

5 δευτερόλεπτα πριν τα μεσάνυχτα. 

Πόσο σύντομη είναι η ανθρώπινη ιστορία;

Όσο διαρκεί το κλείσιμο του ματιού!

"Πώς μπορώ να χαθώ

Αν δεν έχω που να πάω;" 

Metallica Unforgiven III

VLADIMIR

Τι λένε αυτοί;

ESTRAGON

Συζητούν για τις ζωές τους.

VLADIMIR

Το ότι έχουν ζήσει δεν είναι αρκετό γι' αυτούς.

ESTRAGON

Πρέπει να μιλούν γι' αυτό. 

Samuel Beckett / Waiting for Gotod

"Νομίζω πως δεν θα σε αγαπούσα τόσο πολύ αν δεν είχες κάτι για να παραπονεθείς και κάτι για να μετανιώσεις. Δεν μου αρέσουν εκείνοι που δεν έχουν πέσει, δεν έχουν παραπατήσει. Η αρετή τους είναι μικρή κι έχει μικρή αξία. Η ομορφιά της ζωής δεν τους έχει φανερωθεί..."

 Μπορίς Παστερνάκ: Δόκτωρ Ζιβάγκο