Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016







"Η τέχνη του χαμού δεν είναι δύσκολο να μαθευτεί 

τόσα πολλά πράγματα φαίνονται προσηλωμένα στο να χαθούν 

που ο χαμός τους δεν είναι καταστροφή. 

Χάνεις κάτι κάθε μέρα. 

Πέρα από την ταραχή σαν χάσεις τα κλειδιά σου,

 άσχημα η ώρα πάει στα χαμένα.


 Η τέχνη του χαμού δεν είναι δύσκολο να μαθευτεί. 

Ασκήσου λοιπόν να χάνεις πιο γρήγορα να χάνεις πιο πολύ: 

τόπους και πρόσωπα και όπου προόριζες για σένα να ταξιδέψεις.

 Τίποτα από αυτά δεν θα φέρει την καταστροφή.

 Έχασα τη φροντίδα της μητέρας μου. 

Και κοίτα! 

Το τελευταίο ή προτελευταίο χάθηκε 

από τρία σπίτια μου αγαπημένα.


 Η τέχνη του χαμού δεν είναι δύσκολο να μαθευτεί. 

Έχασα δύο πόλεις, αξιαγάπητες. 

Και πιο πολύ κάποιους κόσμους που ανήκα, δύο ποτάμια, μια ήπειρο. 

Μου έλειψαν μα δεν ήταν καταστροφή.

 Ακόμα χάνοντας εσένα 

(τη φωνή που αστειευόταν, ένα νεύμα που αγαπώ)

 δεν πρόκειται να πω ψέμα. 

Είναι προφανές

 η τέχνη του χαμού δεν είναι δύσκολο να μαθευτεί 

μολονότι μπορεί να μοιάζει σαν (γράψε το!) σαν καταστροφή."


 "Μια τέχνη" Ποιήματα / Elizabeth Bishop
 μετάφραση: Γιώργος Παναγιωτίδης / poema, 2016






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου