ΟΧΙ ΠΙΑ ΑΛΛΕΣ ΜΑΝΕΣ-ΚΟΥΡΑΓΙΟ!

8 Μαρτίου

Μια σύγχρονη πλαστογραφία;

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.


Σε πολλές χώρες καταπατούνται ακόμη τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών και το αίτημα για πλήρη ισότητα των δύο φύλων σε όλο τον κόσμο παραμένει ανικανοποίητο.


- Το 70% σε σύνολο 1,2 δισ. ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας είναι γυναίκες.


- Το 80% από τα 27 εκατομμύρια προσφύγων σε όλο τον κόσμο είναι γυναίκες.


- Οι γυναίκες κατέχουν μόνο το 1% της γης σε όλο τον κόσμο.


- Τα 2/3 επί συνόλου 1 δισεκατομμυρίου ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση στη στοιχειώδη εκπαίδευση είναι γυναίκες.


- Στις γυναίκες αντιστοιχούν τα 2/3 της εργασίας και μόνο το 10% του συνολικού εισοδήματος παγκοσμίως.


- Κατά μέσο όρο οι γυναίκες μένουν εκτός αγοράς εργασίας για 14,7 χρόνια, ενώ οι άνδρες για 1,6.


-Έναν χρόνο μετά την ολοκλήρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οι γυναίκες αμείβονται κατά 20% λιγότερο και 10 χρόνια αργότερα κατά 31% λιγότερο σε σχέση με τους άνδρες.


- Γυναίκες είναι τα θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση.


- H μεγαλύτερη πρόκληση που έχουν να συναντήσουν οι γυναίκες που εισέρχονται στην αγορά εργασίας είναι η «συμφιλίωση» της επαγγελματικής με την οικογενειακή τους ζωή.


Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχει χάσει το πολιτικό της υπόβαθρο. Εορτάζεται ως έκφραση συμπάθειας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων…


Η συγκυρία διευκολύνει τον επαναπροσδιορισμό!

Αναλλοίωτα ότι και να γίνει...

Μικρασιάτισσα μάνα.

Στο πρόσωπό της

η προσφυγιά,

ο θρήνος,

αλλά και το κουράγιο για τη συνέχεια

και το ρίζωμα στις νέες πατρίδες.

Πόσοι δεν καθρεφτιζόμαστε στο πρόσωπό της;



Κάντε αριστερό click στην εικόνα



Τα παιδιά των παιδιών μου

είναι δυο φορές παιδιά μου...

Η μάνα-κουράγιο...

Παγκόσμια και πάντα επίκαιρη...

Το νέο είδος μεταναστών, οι περιβαλλοντικοί πρόσφυγες,

θα φτάσουν τα 50.000.000 μέχρι το τέλος του 2020,

μετά την έλλειψη νερού και τροφής που πυροδοτείται

από την κλιματική αλλαγή.  

Πόσες μάνες-κουράγιο θα αναδυθούν...

Ποιοι καταστρέφουν το περιβάλλον;

Οικονομική ανάπτυξη...Πνευματική καθυστέρηση...

Ποιοι τους διώχνουν από τις πατρίδες τους...

Αυτοί που θα υψώνουν το 2020 περισσότερα τείχη

 και θα τους πνίγουν στη θάλασσα!

Άκου να θέλουν να ζήσουν τη ζωή που εμείς τους

στερήσαμε! 

Οι νόμοι του μικρόκοσμου στη Φυσική είναι ακατανόητοι για

ανθρώπινο μυαλό...

Έτσι, ακατανόητο και συνεπώς άλυτο

το μεταναστευτικό αν κοιτάζεται στη μικροσκοπική του διάσταση...

Στις επιπτώσεις σε μια χώρα...Είναι παγκόσμιο...

Λες και μπορούμε να εμποδίσουμε την κακοκαιρία

που έρχεται  στη χώρα μας από Δυτικά...

Πως όμως να σημαδέψεις  τους ισχυρούς θύτες;  

Ποιος να όριζε σαν παγκόσμιο σύνθημα του φετινού εορτασμού το

ΟΧΙ ΠΙΑ ΑΛΛΕΣ ΜΑΝΕΣ-ΚΟΥΡΑΓΙΟ!

Καλά, δεν μας αφορά!  Aς εκφράσουμε τη συμπάθειά μας στις γυναίκες...

Ας προσφέρουμε λουλούδια και δώρα...

Δεν μας αφορά;

Για να κοιτάξουμε γύρω μας...

Ήσυχα... Η ιστορία ψιθυρίζει...

‘’Πολλές φορές σας είχα προειδοποιήσει:

θα αλλάξετε γνώμη αλλά δεν θα είστε ελεύθεροι,

η στιγμή της ελευθερίας σας ήταν χθες!’’

Η μάνα μας είναι μάνα μας
αν όλες οι μάνες είναι μάνα μας.

Τα παιδιά μας είναι παιδιά μας
αν όλα τα παιδιά είναι παιδιά μας.

Από: @ντώνυμος

ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ ...Λείπει... Λύπη

Στις 6 Μαρτίου του 1994, ο κινηματογράφος «Παράδεισος» έκλεισε...

Ζωή-χορός πάνω στο φτερό του καρχαρία...
Έβγαζε  στον άνεμο τη γλώσσα της και περνούσε...
Αλλού τη λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μελίνα...

Μέσ᾿ σὲ παλάτια, ποὺ σὰ σπήλια ἀντήχαν ἀπ᾿ τὶς μουσικὲς

κι᾿ ἀστράβαν ἀπ᾿ τὰ μέταλλα καὶ τὰ δεμένα φῶτα
,
στὰ μάγουλά μου, ποὺ κανεὶς δὲν τὰ εἶδεν ἥλιος, οἱ μοσκὲς

γλίστρααν μὲ λάγγεμα πολὺ καὶ τὰ δάγκωναν σὰν ὀχιὲς

στὴν κρουσταλλένια μου φωνὴ θαμπὴ ἐγλιστροῦσε νότα.

Στὴν τεσσεροβασίλεφτη Γιουδαία ἐγώ ῾μουν ἡ Πηγή:

τοῦ κόρφου μου τ᾿ ἀμάραντα καὶ μοσκοβόλᾳ κίτρα. 

Ὡσὰν τὴ φλόγα τοῦ κορμιοῦ μου ἄλλη δὲ γνώρισεν ἡ Γῆ,

σὰν τῆς ἀγκάλης μου μεστὴ καμιὰ δὲν ὑπῆρχε σιγή. 

Ὁ ἔρωτάς μου νίκαγε τὴ Ρώμη τὴ  νικήτρα. . .

Σκοτάδια ἤτανε μέσα μου, ξέρα μεγάλη κι᾿ ἀμμουδιὰ

καὶ στὰ γλυκὰ τὰ χείλια μου πικρὰ πολὺ τὰ γέλια.

Καὶ μοῦ τινάζαν ἄξαφνα τ᾿ ἀγνώστου φόβοι τὴν καρδιὰ

καὶ μοῦ κοβόταν ἡ ἀναπνιὰ μέσ᾿ σὲ φορέματα φαρδιά-

-ἀπ᾿ τοῦ θριάμβου τὴν κορφὴ μακριὰ ῾βλεπα συντέλεια.

Δὲν ἦταν ἄξαφνη ἀστραψιά. Τοῦτο συνέβη ἀργά, σιγά. . 

Ὡραῖος δὲν ἤσουν, τίποτα δὲν εἶχες πάνω σου ἄξο!

Κοίταγες χάμου τὰ χαλίκια, ὡς μίλαγες σιγὰ κι᾿ ἀργά.

Τὴν τρίτη ἢ τέταρτη φορὰν ἄρχισε ὁ νοῦς μου νὰ ριγᾷ,

κι᾿ ὡς σήκωσες τὰ μάτια σου, δὲ βάσταα νὰ κοιτάξω.

Κι᾿ ἔνιωσα ὁρμὴ ἀσυγκράτητη στὰ πόδια σου νὰ κυλιστῶ.

Εἶδα νὰ σειέται μέσα μου ψυχὴ παρθένα ὡς τώρα.

Τὴν εὐτυχία τὴ γνώρισα στὸ δόσιμο χωρὶς μιστό,

τὴ λευτεριά-στὸ σκλάβωμα σὲ κάποιο ἰδανικὸ σωστὸ

καὶ τὴν ὑπέρτατ᾿ ἡδονὴ στὸν πόνον,-ἄξια γνώρα.

Καὶ στοὺς φτωχοὺς μοιράζοντας τὰ ὑπάρχοντά μου 

(ἀσημικά,  διαμαντικά, μεταξωτά, μπαξέδες καὶ παλάτια)

τὰ βήματά σου ἀκλούθησα, ποὺ κι᾿ ἂν τὰ σβηοῦσε ταχτικὰ

στὸν ἄμμ᾿ ὁ ἀγέρας τοῦ βραδιοῦ, σὰ φῶτα μένανε γλυκὰ
 
γιὰ πάντα σ᾿ ἄμμο καὶ ψυχῇ καὶ σ᾿ ἀκοὲς καὶ μάτια.

Πράματα νέα δὲν ἔλεγες κι᾿ οὔτε, μὲ λόγια νέα, παλιά.

 Ἀπὸ πολλοὺς κι᾿ ἀπὸ καιροὺς ὅλα ἦταν εἰπωμένα.

Μά ῾χες τὴ δύναμη ν᾿ ἀκοῦς τῶν οὐρανῶν τὴ σιγαλιὰ

κι᾿ ὅλα γιὰ σένα (κι᾿ ἄψυχα κι᾿ ἄνθρωποι) διάφανα γιαλιὰ

καὶ διάφαν᾿ ἡ καρδιὰ τοῦ Θεοῦ γιὰ σένα - καὶ γιὰ μένα!

Κανεὶς (καὶ πλήθη καὶ σοφοὶ καὶ μαθητάδες καὶ γονιοί)

δὲν ξάνοιγε τὸ σπαραγμὸ στὰ θάματά σου πίσω.

Κι᾿ ἂν πρόσμενες τὸ λυτρωμό σου ἀπὸ τὴν ἄδικη θανή, 

ἐγὼ μονάχα τό ῾νιωσα, ποὺ ἤμουνα λάσπη καὶ κοινή,

πόσο, Χριστέ ῾σουν ἄνθρωπος! Κι᾿ ἐγὼ θὰ σ᾿ ἀναστήσω!

                                                                            ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

Αβλαβές είναι μόνο το άβιο.

Απόδειξη τι καπνό φουμάρει

εκ γενετής η ανυπαρξία. Έπαθε τίποτα;

Μερκούρη... Χατζιδάκης...Βάρναλης...

Θα απορούν, πως χάθηκε τόσο χρυσάφι,  πως σκούριασε το ασκούριαστο,

πως χάθηκε η αυτοεκτίμηση ενός ολόκληρου λαού σε λίγα χρόνια...

Ευτυχώς, γι΄αυτούς, έφυγαν νωρίς...Αντέχεται τόση φτήνια...

Κι όμως...

Aπό: Hanna-@ντώνυμος

Δειλινό...

SVETLANA ZAKHAROVA

Δειλινό... Διαλυτή μορφή ονείρου...

Και πραγματοποιημένο το όνειρο

όνειρο θέλουμε να μείνει...

Άθως Δημουλάς

Και το δειλινό μένει... Μας περιμένει αύριο πάλι...

Δεν μπορώ να κρεμαστώ, έλεγε με παράπονο – η μεγάλη πυρκαγιά

του δειλινού

μου καίει το σκοινί.

Κι όταν ένα παιδί κοιτάει μ΄έκσταση το δειλινό, είναι που αποθηκεύει

θλίψεις για το μέλλον.

Τάσος Λειβαδίτης

Το δειλινό μοιράζει την ποίησή του. Ο κόσμος όταν μοιράζεται υπάρχει...

Τι είναι ποίηση;

Αν ήξερα θα ναυαγούσα;

Κική Δημουλά

Δεν μπορείς να πνιγείς στο δειλινό. Τα ανείπωτα λόγια πνίγουν...

SVETLANA ZAKHAROVA

Η αποκαθήλωση της καρδιάς...

Μια από τις επιστημονικές προκλήσεις είναι η κατανόηση με βιολογικούς όρους της ανθρώπινης σκέψης.

Η επιστημονική μελέτη προσπαθεί ιδιαίτερα να διεισδύσει στα άδυτα του γιατί αγαπάμε. Ιδιαίτερα, ερευνητές προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τη «γραμματοσειρά» της ερωτικής επιθυμίας συγκρίνοντας τη συμπεριφορά ανθρώπων που βιώνουν το συναίσθημα του φλογερού έρωτα, της μητρικής αγάπης ή της χωρίς όρια αγάπης.

Ο νευρώνας

Η θεμελιώδης μονάδα του εγκεφάλου είναι ο νευρώνας. Οι νευρώνες επικοινωνούν μεταξύ τους ανταλλάσοντας πληροφορίες. Ο νευρώνας είναι ένα κύτταρο που «χορεύει» ασταμάτητα μαζί με εκατομμύρια άλλους νευρώνες, το «χορό της πληροφορίας». Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το πιο πολύπλοκο, πολυσύνθετο "κέντρο επικοινωνιακών συνδέσεων" στον κόσμο. Τα εκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα μεταδίδουν δισεκατομμύριαμηνύματα κάθε δευτερόλεπτο. Κι αυτό συμβαίνει συνεχώς,  χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Τα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες) δεν έχουν άμεση επαφή το ένα με το άλλο. Επικοινωνούν, «μιλούν» μεταξύ τους με το συνδυασμό ενός είδους «ηλεκτρικών εκκενώσεων», «παίρνουν φωτιά» οι νευρώνες, και των νευροδιαβιβαστών. Οι νευροδιαβιβαστές είναι χημικές ουσίες, οι οποίες απελευθερώνονται από ένα κύτταρο στο χώρο μεταξύ αυτού και του αμέσως επόμενου κυττάρου. Αυτό το δεύτερο κύτταρο έχει υποδοχείς (θέσεις) που μπορούν να προσλάβουν αυτές τις χημικές ουσίες (νευροδιαβιβαστές). Έτσι ο δεύτερος νευρώνας ανταποκρίνεται στο μήνυμα που του έστειλε ο πρωτος.

Ο νευρώνας. Στο «παράθυρο» η επικοινωνία μέσω των νευροδιαβιβαστών.  

Όταν η ανταλλαγή πληροφορίας μεταξύ των νευρώνων είναι φυσιολογική, οι λειτουργίες του εγκεφάλου είναι και αυτές φυσιολογικές. Τότε έχουμε την τάση να αισθανόμαστε καλά, να ελπίζουμε με σκοπό και γνώση του πού οδεύουμε, να αισθανόμαστε ευεξία, αυτοπεποίθηση και ασφάλεια.

Πολλές νευροψυχιατρικές παθήσεις πιθανολογείται ότι συνδέονται με την υπερ-λειτουργία ή την υπο-λειτουργία των συγκεκριμένων νευροδιαβιβαστών σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τα υπάρχοντα ερευνητικά δεδομένα πιθανολογείται  ότι έλλειψη των νευροδιαβιβαστών-ουσιών σεροτονίνη, νορεπινεφρίνη, και ντοπαμίνη μπορεί να σχετίζεται με την εκδήλωση της κατάθλιψης. Η έλλειψη ντοπαμίνης στην βάση του εγκεφάλου προκαλεί τη νόσο του Πάρκινσον. Πλεόνασμα των νευροδιαβιβαστών μπορεί να οδηγήσει στη μανιακή φάση. 

Η πρώτη, λοιπόν, προσέγγιση της κατανόησης της σκέψης με βιολογικούς όρους έγινε με όρους νευρο-χημείας. Σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή, η συμμετοχή της ουσίας ντοπαμίνη  είναι η πλέον καθοριστική στις διεργασίες του εγκεφάλου  που οδηγούν στην αγάπη και ιδιαίτερα στο ερωτικό πάθος.  Η ντοπαμίνη, όμως,  είναι υπεύθυνη για πολλά πάθη, για παράδειγμα, η αυξημένη παρουσία της χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του χαρτοπαίχτη στις κρίσιμες αγωνιώδεις στιγμές του «παιχνιδιού».

Τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια περαιτέρω κατανόησης  της σκέψης με τη «χαρτογράφηση του εγκεφάλου», του εντοπισμού δηλαδή περιοχών του που κοντρολάρουν εξειδικευμένα συνιστώσες της σκέψης, της συμπεριφοράς μας και των άλλων λειτουργιών μας. Έτσι, βρέθηκε ότι μια περιοχή της αριστερής πλευράς του εγκεφάλου κοντρολάρει την ομιλία.

Η  ένταξη της μεθόδου  του «Μαγνητικού Συντονισμού» στη δόμηση ειδώλων του εγκεφάλου, «ακτινογραφιών του εγκεφάλου», έχει επιταχύνει την ερευνητική πρόοδο στην χαρτογράφηση του εγκεφάλου. Έχουν χαρτογραφηθεί οι περιοχές που ενεργοποιούνται όταν κάνουμε απλές καθημερινές κινήσεις, όταν για παράδειγμα σηκώνουμε το δάχτυλό μας, ή που είναι υπεύθυνες για πιο σύνθετα ψυχικά άλματα, όπως είναι η αναγνώριση ενός προσώπου ή η διατύπωση μιας ηθικής κρίσης. Οι χαρτογραφήσεις αποκαλύπτουν όχι μόνο την εξειδίκευση των διαφόρων περιοχών του  εγκεφάλου αλλά και το πως συνεργάζονται μεταξύ τους διάφορα κέντρα όταν οι άνθρωποι εκτελούν τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Η προσπάθεια πρόβλεψης για το ποια είδη είναι διατεθειμένο να αγοράσει ένα άτομο δεν είναι έξω από τα ενδιαφέροντα των ερευνητών. Χρήμα...Η επιστήμη είναι και αυτή μια ανθρώπινη περιπέτεια...Βεβαίως, πρωταρχική συνιστώσα είναι η κατανόηση των διαφοροποιήσεων που υπάρχουν στα αντίστοιχα εγκεφαλικά κέντρα μεταξύ υγιών και ασθενών, δηλαδή, αυτιστικών, σχιζοφρενών κ.τ.λ. Η κατανόηση αυτή θα έχει ως επαγωγικό αποτέλεσμα την κατανόηση των αιτίων που τις δημιουργεί και η κατανόηση αυτή είναι προϋπόθεση για τη θεραπεία, την πρόγνωση, ή την ελάττωση των επιπτώσεών τους...

Η σύγχρονη έρευνα είναι ακριβή...Οι χρηματοδότηση γίνεται για πεδία που πουλάνε...Χαρακτηριστικό είναι αυτό που ειπώθηκε σε διεθνές συνέδριο για τη νόσο του Alzheimer. Ωχ!  «Δίνονται μεγάλα χρηματικά ποσά για την εξέλιξη των διεγερτικών και μηδαμινά για το  Alzheimer.  Το αποτέλεσμα θα είναι να υπάρχει δυνατότητα παράτασης της  ερωτικής  ζωής αλλά οι άνθρωποι να μη θυμούνται γιατί υπάρχουν τα εξελιγμένα διεγερτικά χάπια!» Ο «έρωτας» πουλάει... Έτσι, εργώδης είναι η προσπάθεια προσέγγισής  του με όρους θετικών επιστημών... Τα τελευταία αποτελέσματα...

Το δίκτυο της αγάπης

Δώδεκα περιοχές του εγκεφάλου, που συνεργάζονται μεταξύ τους και είναι διασκορπισμένες σε όλο τον εγκεφαλικό χώρο,  δημιουργούν τα αισθήματα της αγάπης στις ποικίλες εκφάνσεις της, από τη μητρική αγάπη έως τον παθιασμένο έρωτα. Άκου δώδεκα! Α!. Γι’ αυτό οι θεοί στην Αρχαία Ελλάδα ήταν δώδεκα!  Για θυμηθείτε τι συμβόλιζε ο καθένας! Ο κερδώος Ερμής κ.τ.λ Πόσα ήξεραν, πόσα ήξεραν...

Η Stephanie Ortigue του Syracuse University και οι συνεργάτες της συνέκριναν τις μαγνητικές τομογραφίες  ατόμων που βίωναν τον φλογερό έρωτα, τη μητρική ή την χωρίς όρια αγάπη. Η σύγκριση έδειξε ότι  ένα εγκεφαλικό «δίκτυο αγάπης»,  αυτό που υποδεικνύουν οι κόκκινες και ροζ περιοχές στο σχήμα που ακολουθεί,  είναι υπεύθυνο για την αγάπη. τον παθιασμένο έρωτα.  Το εγκεφαλικό δίκτυο που υποδεικνύουν οι κόκκινες περιοχές είναι υπεύθυνο για τον παθιασμένο έρωτα! Το δίκτυο αυτό απελευθερώνει - χημικές ουσίες - νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλο και το αίμα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της αίσθησης  της έλξης, διέγερσης, ευχαρίστησης, και εμμονής.

Το δίκτυο των κόκκινων εγκεφαλικών περιοχών είναι το δίκτυο που στην ενεργοποίησή του  οδηγεί στον παθιασμένο έρωτα. Στο δίκτυο των ροζ περιοχών  εδράζεται η μητρική και οι παρόμοιες άδολες αγάπες! Αυξημένη Cortisol προκαλεί stress, άγχος αλλά μειώνει την ευαισθησία στον πόνο. Αυξημένη Dopamine προκαλεί ευφορία, διάθεση για κίνητρα, μειώνει το αίσθημα της θλίψης. Αυξημένη Oxytocin ανεβάζει το αίσθημα της εμπιστοσύνης, της συντροφικότητας και μειώνει εκείνο του φόβου. H αύξηση της Vesopressin μεγαλώνει την σεξουαλική διέγερση και την έλξη, αντίθετα μειώνει την ανησυχία. Η αύξηση της Serotonin επιφέρει βασανιστικές σκέψεις και επιθετικότητα.

Ερευνητές από του πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης σάρωσαν μαγνητικά τον εγκέφαλο γυναικών και ανδρών, που ήταν παντρεμένοι κατά μέσον όρο 21 χρόνια, και δήλωναν ότι ήταν ακόμη τρελά ερωτευμένοι με τον / την σύζυγο τους! Όλα συμβαίνουν, ακόμη και να σωθεί αυτός εδώ... 

Οι μαγνητικές απεικονίσεις έδειξαν έντονη δραστηριότητα στην κοιλιακή περιοχή της καλύπτρας του εγκεφάλου των «παντοτινά ερωτευμένων», μια περιοχή που «παράγει» τη χαρά, δίνοντας ως νευροδιαβιβαστή την ντοπαμίνη! Γενικά, όπου χαρά στο μυαλό και η Βασίλω (ντοπαμίνη) μέσα! Προφανώς αυτοί γεννηθήκαν «ντοπαρισμένοι»! Μη ξεχνάτε, οι χαρτοπαίχτες στις συγκλονιστικές στιγμές του είναι πλημμυρισμένοι από ντοπαμίνη! Μια προηγούμενη μελέτη έδειξε παρόμοια ντοπαμινο-δραστηριότητα στην περιοχή του εγκεφάλου όπου εδράζονται τα κίνητρά και οι ανταμοιβές! Να πάλι η χρησιμότητα στην αγάπη...Όλα εξηγούνται! Και δεν μπορείς να πεις και τίποτα.



Καλά λέει ο Χατζηδάκης:


“ Η άγνοια είναι συστατικό του ονείρου”…

  Ο έρωτας ως παυσίπονο!

  Η αγάπη πονάει λέει το τραγούδι (Love Hurts) που ακολουθεί.

Δύο ειδικοί το διαψεύδουν! Ο Sean Mackey του πανεπιστημίου Stanford, ειδικός στον πόνο και ο Arthur Aron,  του πανεπιστημίου S.U.N.Y. Stony Brook με ειδίκευση στην αγάπη συναντήθηκαν σε ένα συνέδριο νευρο-επιστημών. Κατέληξαν ότι μελετούν την ίδια περιοχή του εγκεφάλου.  Σε ένα πείραμα χρησιμοποίησαν πρόσωπα που είχαν εμπλακεί πρόσφατα σε ρομαντικούς δεσμούς και βρίσκονταν στο στάδιο της ευφορίας. Η έρευνα  έδειξε ότι η επίδειξη φωτογραφιών  των ρομαντικών συντρόφων τους προκαλούσε μείωση του πόνου.  Μείωση του πόνου προκαλούσε και η απόσπαση της προσοχής τους   με αναφορά σε αγαπημένα αθλήματα που δεν χρησιμοποιούν μπάλα!  Οι φωτογραφίες όμως των συντρόφων  ενεργοποιούσαν τελείως διαφορετική εγκεφαλική περιοχή από ότι η ενασχόληση με αθλήματα. Η φαντασίωση ενός πρόσφατου έρωτα μειώνει τον πόνο ενεργοποιώντας την ίδια εγκεφαλική περιοχή που ενεργοποιούν τα παυσίπονα!

Συμπεράσματα

Μη κάνετε εύκολα μαγνητικές τομογραφίες. Μπορεί να ανακαλύψουν ότι είναι απενεργοποιημένα κρίσιμα εγκεφαλικά κέντρα!

Λέτε ανέξοδα Καρδιά μου Καρδούλα μου... Δεν έχει σχέση με την αγάπη η καρδιά!

Αφήστε τον / την άλλη να ζει στο όνειρό της...Για την άγνοια δεν είστε εσείς υπεύθυνοι / υπεύθυνες.

Αν το αισθάνεστε πείτε μυαλό μου μυαλουδάκι μου!

Σήμερα είναι δυνατή η ενεργοποίηση εγκεφαλικών περιοχών με διαβίβαση ηλεκτρικών παλμών. Αν θέλετε να αγαπήσετε με πάθος και δεν το μπορείτε τώρα ξέρετε...Ηλεκτροσόκ στις κόκκινες περιοχές!   

Τι ωραία εποχή ήταν το 1984 του Οrwell!

Βιβλιογραφία

1. Passionate Love in the Brain, as Revealed by MRI Scans

Scientific American, February 14, 2011 

2. Love Lessens Pain

«Contemplating a new love can reduce pain by activating the same brain region that processes addictions and analgesic drugs». Scientific American, October 14, 2010 

3. Scientific tricks for staying in love,

Scientific American, Apr 7, 2010

4. Keeping Love Alive: Scientific American Does Its Part

With half of all first marriages ending in divorce, how can we build lasting relationships?

Scientific American event explores the science of love.

Scientific American, March 13, 2010 

5. The Dope on Dopamine's Central Role in the Brain's Motivation and Reward Networks

Scientific American, September 15, 2008

Από: @ντώνυμος

1η Μαρτίου

10 π.μ

Τι ωραίος τοίχος για να γράψω το σύνθημα!

Ωχ! Το ξέχασα!  Γμτ! Alzheimer!

11 μ.μ

Το θυμήθηκα!

 «Τα θέλουμε όλα κι τα θέλουμε τώρα!

Να γίνουμε όλοι νέοι, πλούσιοι και ωραίοι! »

Οργάνωση 1^ης  Μαρτιουμάρτυρες

 

Από: Συνεργάτες