Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018




Τι να ελπίζουμε πιά.

Τέτοιο καιρό πέρυσι το Ποτάμι

χρησιμοποιεί το τελευταίο μας όπλο 

για την ανάκαμψη του πολιτικού κλίματος.

Αποφασίζουν 

 να συσκέπτονται καθήμενοι 

όχι σε Καρέκλες αλλά σε Fitballs.

Τα αποτελέσματα γνωστά. 





Οι πολιτικοί 

 μας χρωστάνε αυτά που φανταζόμαστε πως θα μας δώσουν. 






Καλημέρα,

τέτοιο κακό να μη μας βρει.






Φύσαγε o αγέρας
ανέβαζε τη στάχτη τους
την πήγαινε στον ουρανό
φοβόταν εκείνη φοβόταν
ουά φοβητσιάρα της φώναζε.

Πάψε τρελέ του έλεγε
δεν είμαστε πια στη γη
δεν έχουμε πια δέρμα
δεν έχουμε μαλλιά
δεν έχουμε μήτε μάτια.

Γίναμε στάχτη της έλεγε
όμως με βλέπεις και σε βλέπω
και μένει ακόμα η αγάπη
πού δεν μπορεί να γίνει στάχτη
και μένει ακόμα η αγάπη.

Είμαι η στάχτη σου του έλεγε
και είσαι η στάχτη μου
μα που ανεβαίνουμε που πάμε
κι όλο φυσάει κι όλο σε χάνω
ουά φοβητσιάρα της φώναζε.

Πάψε τρελέ του έλεγε.


Στάχτη / Γιώργης Παυλόπουλος




Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018




"Όποιος έχει δει να αδειάζουν όλα,

 σχεδόν γνωρίζει από τι γεμίζουν όλα." 

Antonio Porchia







Ποιος είπε πως οι φελλοί δεν ωφελούν; 


 Ύλη ελαστική, οσμή ουδετέρα, αδιάβροχη 

σ΄ όλες τις καταστάσεις, 

κατάλληλη για επενδύσεις, για μονώσεις 

και γι΄ αλιεία, σε θολά – κατ΄ εξοχήν – νερά…


 Αρέσουν σ΄ όσους θέλουν να πατούν σε φελλοτάπητες

 ή και σ΄ αυτούς που θέλουν 

– για τη δική τους τη βαρύτητα – 

ένα μέτρο να συμφέρει…


 Ναι, τους αρέσουν… Γιατί έτσι που επιπλέουν στη σειρά, 

όλοι οι φελλοί σε κάθε μέγεθος, 

γαλήνη τους γεμίζουν κι ησυχία, 

γιατί με λίγη πίεση, ε

ίναι άριστοι οι φελλοί στη μόνωση 

από θερμότητα, υγρασία, ήχους και αλήθεια, 

γιατί ποτέ τους δεν θ΄ αφήσουν να φανούν 

των κρατικών δεξαμενών οι πάτοι… 


 Έτσι εν τέλει οι φελλοί ωφελούν. 

Παίρνουν κι αυτοί, στον τόπο αυτό, 

βαρύτητα. Και μάλιστα φροντίζουν να τονίζουν 

ότι κατάγονται απ΄ τη δρυ…


 Γι΄ αυτό όση τρικυμία κι αν σηκωθεί

 στον τόπο αυτό 

δεν θα ξεράσει τους φελλούς στις άκρες… 


 Γιατί με τόσες θάλασσες, 

τόσες ακτές από αιώνες εθισμένες 

να εξοστρακίζουν τα πιο καλά μας κύματα 

υπόγεια ρεύματα κι ασήμαντοι θα υποκλέπτουνε τη νίκη

 και τους φελλούς θα σώζουν πάλι μεσοπέλαγα…


Τάσος Ζερβός / Η γενική χρησιμότης των φελλών / "Έφοδος"