Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Κυριακή 14 Αυγούστου 2016





Οι φιλόσοφοι σε οδηγούν σε ομφαλοσκόπηση!
Εάν τους καταλάβεις.

 Να μια σύγχρονη ομφαλοσκόπηση, 
όνομα και πράγμα,
 από τον Μίλαν Κούντερα / Η γιορτή της ασημαντότητας:

Αλαιν:"Είναι μόδα να περπατάν έτσι σήμερα, με ακάλυπτο τον αφαλό...Στο ερωτικό κορμί της γυναίκας πάντα πίστευα πως είναι τρεις: οι μηροί, τα οπίσθια και το στήθος. Έπειτα, μια μέρα, κατάλαβα πως πρέπει να προσθέσουμε μια τέταρτη: τον αφαλό....Οι μηροί, το στήθος και τα οπίσθια έχουν διαφορετικό σχήμα σε κάθε γυναίκα. Αυτές οι περιοχές δεν είναι λοιπόν απλώς ερεθιστικές, αλλά εκφράζουν ταυτόχρονα την ατομικότητα μιας γυναίκας. Δεν μπορείς να γελαστείς σχετικά με τα οπίσθια που αγαπάς. Τα αγαπημένα οπίσθια θα τα αναγνώριζες ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλα. Όμως δεν μπορείς να ταυτίσεις τη γυναίκα που αγαπάς από τον αφαλό της. Όλοι οι αφαλοί είναι ίδιοι...'Αλλοτε ο έρωτας ήταν η γιορτή του ατομικού, του ξεχωριστού, η δόξα αυτού που είναι μοναδικό, που δεν δέχεται καμία επανάληψη. Αλλά ο αφαλός όχι μόνο δεν επαναστατεί κατά της επανάληψης, είναι πρόσκληση σε επαναλήψεις! Και θα ζήσουμε, στη χιλιετία μας, στον αστερισμό του αφαλού...με το βλέμμα καρφωμένο όχι πάνω στην καλή μας αλλά στην ίδια μικρή τρυπούλα στη μέση της κοιλιάς..."
Tι λες ρε παιδί μου!
Σου ανοίγουνε τα μάτια οι φιλόσοφοι,
σου λένε που να κοιτάς,
στα οπίσθια, στα στήθη, στους μηρούς!
Όχι στον αφαλό!
Αλλά,
τα πράγματα δεν είναι απλά!
Κρύβεται πολιτικό μήνυμα!
Ο αφαλός είναι μια μορφή παγκοσμιοποίησης, 
όλοι οι αφαλοί είναι ίδιοι.
Άρα,
όλες είναι ίδιες.
Ισοπέδωση.
Μη παρασύρεστε όταν τους στολίζουν
με κρίκους και σκουλαρίκια
για να φαίνονται αυτιά.
Κάτω οι αφαλοί!
Ζήτω
τα οπίσθια, οι μηροί και τα στήθη!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου