Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017






"Πάρε ένα μπαλόνι, σχεδίασε πάνω του σημεία.

 Μέτρησε τις αποστάσεις μεταξύ των σημείων. 

 Φύσηξε μέσα στο μπαλόνι.

 Μέτρησε ξανά τις αποστάσεις.

 Σύγκρινε. 

 Όλες οι αποστάσεις έχουν αυξηθεί!

 Κάθε σημείο έχει απομακρυνθεί από όλα τα άλλα! 

 Επέκταση του σύμπαντος. 

 Και με τους ανθρώπους τι γίνεται; 

Θεώρημα:

 το ότι απομακρυνόμαστε από κάποιον

 δε σημαίνει ότι πλησιάζουμε σε κάποιον άλλον. 

 Μπορούμε να απομακρυνθούμε από όλον τον κόσμο ταυτοχρόνως.

 Προσοχή! 

 Σας προειδοποιώ αν το μπαλόνι εξακολουθήσει να φουσκώνει,

 οδεύουμε κατευθείαν στη μοναξιά." 

Ντενί Γκετζ / Το δωρεάν δεν αξίζει πλέον τίποτα





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου