Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017






[αισθητική]

Ποίηση: Κωστής Παλαμάς από τον "Δωδεκαλογο του γύφτου"

 Μουσική : Zbigniew Preisner  Ερμηνεία : Elżbietę Towarnicką

 Για την ταινία της Λουκίας Ρικάκη: 

Κουαρτέτο σε 4 κινήσεις / Quartet in 4 Movements 


"Και κυλάς την πρώτη πλάκα, 

μουσικό βιολί μου εσύ, 

κι από μέσα από τον τάφο, 

να η Αγάπη! σαν πρωτόπλαστη ξανανθεί. 


Και τη δεύτερη την πλάκα την κυλάς, 

βιολί, και να! Να η μητέρα, να η Πατρίδα! 

Κι ανασταίνεται, τρισέβαστη 

μέσ' στα σεβαστά. 


Και κυλάς την τρίτη πλάκα, 

μουσικό βιολί μου εσύ, 

κι από μέσα από τον τάφο να οι Θεοί!

 Κι απ' τον τάφο ξαναβγαίνουν οι δημιουργοί.


 Περιβόλια, ανοίχτε την Αγάπη, 

και βροντήστε κάστρα, να η Πατρίδα! 

Στυλωθήτε των Θεών βωμοί!

 Και τ' αθάνατα είν' αυτά και οι κοσμοπλάστες 

κοσμοπλάστρα Μουσική!"

((από τον τοίχο του Γιάννη Αντιόχου)





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου