Η προσδοκία του ταξιδιού

Θα προσπαθήσουμε να ταξιδέψουμε στο κυανού της τέχνης και του πολιτισμού, όπου εκείνο που βαραίνει περισσότερο στις εκτιμήσεις μας είναι ακριβώς η έλλειψη βαρύτητας. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνούμε με το τηλεγραφείο των σκέψεων, με γλώσσα που περνάει από το τρυπητό που αφήνει απ΄έξω τα απόφλουδα...Με την ελπίδα να υπάρξουν ρινίσματα χρόνου που θα ψιθυρίσουμε: Λίγο θέλω ακόμη για ν΄αποσπαστώ από το έδαφος και να παίξω με τις πατούσες μου μιαν άλλου είδους κιθάρα...

Η εντοπισμένη εδώ προσδοκία είναι η αλληλεπίδραση μας με επίγνωση της αδυναμίας, με φορείς αλληλεπίδρασης, αναγκαίους κατά τη Φυσική, σκέψεις, εικόνες, ήχους που προσφέρουν Αυτοί που μας δείχνουν πόσο λανθασμένα, ίσως, συλλάβαμε την δωρεά της ζωής. Έρανος σκέψεων, λοιπόν, ήχων που παράγουν εικόνες που δεν τις βλέπουν τα μάτια, εικόνων που παράγουν ήχους που δεν τους ακούν τα αυτιά, και μοιρασιά της συγκομιδής. Με τιμή στην ατίμητη τιμή αυτών των διαλεχτών της τέχνης και του πολιτισμού που απλόχερα τα προσφέρουν...

Ας ζήσουμε τουλάχιστον την προσδοκία του ταξιδιού, που είναι πιο σημαντική από την πραγματοποίησή του. . .


Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2021



"μου 'κανε παράπονα ο ουρανός εχτές

 πως δεν τον κοιτάζω τις νύχτες τελευταία

 τι να του έλεγα;

ότι πια δεν τον χρειάζομαι 

επειδή βρήκα τον ουρανό 

και μάλιστα πιο ξάστερο σε σένα; 

τι να του έλεγα; 

πως με ξεμυάλισες τελείως; 

δείλιασα και τίποτε δεν είπα 

έσκυψα μόνο το κεφάλι μου

 κι έψαξα για υπόστεγο να του κρυφτώ 

με κάποιες τύψεις είναι η αλήθεια

 που πρόδωσα το θαύμα της σιωπής

 για να κοιτάξω το συμφέρον της καρδιάς μου" 

 Σαμσών Ρακάς / Ούτις / εκδόσεις Υποκείμενο 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου